ik had het al, vanochtend, toen ik het Magazine van de Volkskrant las, met een voorpublikatie van het nieuwe boek van Martin Bril: Mijn Leven als Hond(uitgeverij Prometheus). In het stuk, het eerste hoofdstuk,  in het Magazine beschrijft de hond van Martin Bril een stuk van de ziektegeschiedenis van zijn baasje. En doet dat zo prachtig, dat ik toch met tranen in mijn ogen bij mijn garagemonteurs Kees en Kobus (die een kleine reparatie aan mijn auto verrichtten) in de loods zat. En thuis gekomen (na de fantastische film Revolutionary Road gezien te hebben) vond ik het volgende mailtje: Moet je direct lezen   "Mijn baas is ziek" midden in het Volkskrant magazine... geroerd en begaan met Martin Bril Wat een prachtige manier om dit beroerde en hemeltergende gevecht met zo'n ziekte te be en omschrijven. 

Ik was al linea recta naar de boekwinkel gehold om het hele boek te kopen en kan niet wachten om het te lezen. Het zijn overigens dierenverhalen. Martin Bril wordt steeds meer de MEESTERschrijver van deze tijd. Hij moet overigens natuurlijk wel beter worden, want we willen nog heel lang van hem genieten!