het mooie gedicht van Willem Wilmink, Meisje met Anorexia, is door Herman van Veen gezongen. Rachne werd Hanna.

Gitaar waarschijnlijk Edith Leerkens, de vaste gitariste van Herman van Veen.

Ik moet wel zeggen, dat ik het gedicht veel mooier vind dan de vertolking. Errreg Herman-van-Veen zal ik maar zeggen!