Mijn minst storende verslaving is die aan de Matthäus Passion. Ik sla de laatste jaren geen Pasen over, alhoewel ik het dit jaar te druk heb om er één live bij te wonen, het moet dus met de cd's. Ton Koopmans, John Elliott Gardiner, Jan Rot.. ik geniet van al deze versies.

Vanuit die passie heb ik ook geprobeerd naar de Idols-versie van de EO te kijken, de Matthäus Masterclass, waarbij 5 zangers uit de wereld van de populaire muziek hun stembanden stuk bijten op het passieverhaal van Bach. Ik vind het leuk als mensen buiten hun oevers treden en hun eigen grenzen verleggen. Dat doen Rob de Nijs, Jim Bakkum, Carola Smit, Hind, Peter Lusse onder begeleiding van Maarten Koningsbergen (een prachtige Jezus-vertolker) met heel hun hart en kunnen. Het geheel heet een uitdaging. Bij Uitzending Gemist valt het onder het genre SHOW.

Maar voor een echte Matthäus-liefhebber is dit niet om aan te horen, het doet pijn aan de oren en aan de ziel, het is als krijtpiepen op het schoolbord. Ik kan er niet meer naar kijken/luisteren. Begin een restaurant, verbouw een huis, ga op een koopje leven, zelfs als je dat allemaal niet gewend bent, maar blijf svp van de Mattheüs af.

Dit hebben Bach en zijn bewonderaars niet verdiend. Niet alles hoeft ten prooi te vallen aan het cliché uitdaging, in het genre show. Voor diegenen die je gunt dat ze ooit, als 'uitdaging', eens de hele Matthäus Passion zullen beluisteren, is dit niet echt een fantastische aanbeveling. Mislukt project, vind ik.