Wat leuk, dat je met een redelijk normaal programma, met alle kinderziektes en grote mensenbeloftes erin, zoveel commentaar kan losmaken. Vijf vrouwen praten over de zaken die hen die week hebben bezig gehouden. Niks bijzonders, mannen doen niet anders. De eerste 2 uitzendingen waren helemaal niet slecht, vond ik, een stijgende lijn van kwaliteit, dus dat belooft wel wat. Als je de eerstelingen van alle grapjassen en commentatoren zou zien/lezen, zou je je krom lachen.

Aardig commentaar kwam van Catherine Keyl en dat vind ik uitgesproken tof en bemoedigend.

Lees op haar nieuwe site: 

Overigens krijg ik veel bemoedigende mails, naast van die HOU HIER MEE OP!!-mailtjes, die ik meteen dieliet, want wat schiet je daarmee op nietwaar?