Beloofd is beloofd. Ik had in een bijzinnetje iets over Willem Nijholt gezegd en hoewel het hele ding totaal onbelangrijk is, zal ik mezelf toch even verduidelijken (op verzoek van lezers).

Ooit presenteerde ik een programma De Plantage (talkshow over kunst en cultuur op de zondagmiddag). Mijn eindredacteur Cornald Maas en ik hadden bedacht dat het leuk zou zijn om bekende zangers en zangeressen een nummer te laten uitvoeren dat ze niet in hun gebruikelijke repertoire hadden en ook nooit hadden vertolkt. ONDER DE DOUCHE heette die rubriek, en die was erg leuk meestal. Er is ook een cd van gemaakt. We vroegen daar ook Willem Nijholt voor. Die stond op dat moment op de planken met een Cole Porter-programma. Hij wou wel meedoen, maar dan wel met een nummer uit die voorstelling. Voorstelbaar, maar dat doorbrak onze bedoeling: we wilden hem graag een voor hem ongebruikelijke song laten doen. Dus geen Cole Porter. Het feest ging toen niet door. Later vroegen we hem nog meerdere malen voor een interview/optreden in de Plantage, maar zijn management ventileerde altijd een robuust NEE. Niet in de Plantage. Nooit! Wij wisten eigenlijk niet waarom niet, maar iedereen is vrij om nee te zeggen tegen wat dan ook, nietwaar?

Nu snap ik het pas. Er is een biografie verschenen met daarin o.a. een Nijholt-versie van dit ienie-mini-incident, waarin hij Cornald Maas voor RAT uitmaakt en duidelijk maakt waarom hij sinds het incidentje ons nooit meer zal groeten laat staan ooit nog iets met ons te maken wil hebben. Cole Porter mocht niet, volgens hem, maar we zouden de week erna wel onder leiding van de RAT (Cornald Maas, eindredacteur dus) een heel uur over het Songfestival gepraat hebben in diezelfde Plantage. Nu is mijn geheugen niet helemaal tiptop, maar wat Cornald Maas en ik zeker weten is dat het Songfestival in de Plantage helemaal nooit een onderwerp is geweest. 

Willem Nijholt is oud, en heeft grote kwaliteiten, dus zo iemand neem je niks meer kwalijk. Maar het venijn dat door zijn aderen stroomt is nog zo heftig als van een jonge man, getuige de vele kluiten modder die worden gegooid naar oud-collega's als Jenny Arean, Linda van Dijck, Jeroen Krabbé e.v.a. En dat lijkt me niet gezond, of juist wel, op je 75ste?