Vorige week mocht ik voor de NRC tv-recensies schrijven. Ik begon met een kritisch betoog over Zomergasten. Met Prem Radakishun. Hem vond ik leuk, ongebreideld, inspirerend. Margriet van der Linden kreeg van mij het predikaat "streng". Ik vond dat ze te geforceerd haar voornemen om Prem streng aan te lijnen uitstraalde.

Vanavond zag ik haar met professor Trudy Dehue, auteur van de Depressie-epidemie. Ik vond het razend interessant, mooie fragmenten, mooi betoog. En ik moet zeggen (helaas kan dat niet meer in de NRC) dat ik Margriet van der Linden nu juist wel goed vond: ernstig, geïnteresseerd, qua uitstraling meebewegend met de intelligente en leuke Trudy Dehue. Haar journalistieke talent had nu alle ruimte in plaats van het geforceerde voornemen van vorige week. Dit wou ik op mijn eigen vierkante millimeter even gezegd hebben.