soms wil ik alle rommel van me afschudden (karakterologische rommel ook) en vlucht ik naar een plek waar het leven is zoals het leven hoort te zijn. Naar de Familie Bofkont was dat weer eens. Was ik veel te lang niet geweest, en toen ik er, virtueel, weer even was, wist ik dat dat een familie was waar ik wel bij wilde horen. Ik ben lid geworden, oftewel begunstiger. Voor een klein bedragje per maand (of eenmalig) help je de ploeg mensen die zich uit de naad werkt om dieren, met name varkens, maar er loopt ook nog ander ongeregeld spul daar rond, een goed leven, inclusief een goed einde te bezorgen.

Ik dacht: ik doe weer eens een oproep.

Ga eens kijken op de site van de familie Bofkont, geniet ervan en, wie weet, heb je ook zin om bij de familie te horen. Op afstand, via je portemonnee dan...