Ineens werd ik overspoeld met allerlei reacties op mijn stevige kritiek op Zomergasten, met name op Margriet van der Linde. Ik begreep er niks van, het waren er veel meer dan ik normaliter krijg. Tot ik werd gebeld door SBS Shownieuws. Of ik naar aanleiding van een stukje in de Telegraaf mijn kritiek voor hun rubriek nog eens dunnetjes over wilde doen. SBS Shownieuws? Nou nee. Dank u.

Daar denk ik nou nooit aan, dat ik met mijn blog zelfs de Telegraaf (of Geen Stijl..) kan halen. Al was dit niet de eerste keer. Dat bracht me natuurlijk weer tot de vraag Waarom doe ik dit in godsnaam. Waarom hou ik mijn mening niet voor me, of tetter 'm lekker in de rondte aan een borreltafel? Voor de zoveelste keer: waarom schrijf ik een weblog? De vraag stellen is haar in dit geval niet beantwoorden: het is een drang, een uitvloeisel van jarenlang (een soort) journalistiek bedrijven, een drang om meningen de ruimte in te sturen, waar niemand er in feite op zit te wachten. Ik heb er meestal plezier in, soms, zoals nu, helemaal niet.

Mijn mening over Margriet van der Linden was ongezouten. Zuur, zoals ik las in een paar reacties. Jaloers (weer andere). Onterecht (vele). Eerlijkheidshalve: ik kreeg ook bijval. En ik ben behoorlijk ongenuanceerd (kort door de bocht heet dat tegenwoordig) van leer getrokken.

Wat mij dreef om zo kritisch te zijn is, dat ik dol ben op interviews, vooral goede, en dat ik echt blij ben als ik die hoor of zie. En dat ik Zomergasten natuurlijk het summum van gespreksmogelijkheden vind. Ik heb al gezegd wat ik van zondagavond vond. Maar vanavond zag ik twee interviewprogramma's waar ik juist heel blij van werd. In de familie, door Frans Bromet. En Kijken in de ziel door Coen Verbraak. Beide RVU. Kijk, dat is interviewen. Namelijk heel goed luisteren, heel goed en dwingend maar toch respectvol doorvragen, waardoor de geïnterviewden als het ware boven zichzelf uitstijgen. Dan vind ik het een feest om naar te kijken. Ben ik niet zuur, of jaloers. Dan geniet ik alleen maar.

En verder is het allemaal ook een kwestie van smaak. En tegen mezelf en alle reageerders zeg ik: over smaak valt niet te twisten.

Over. Sluiten.