Het gesabbel aan de nagedachtenis van Ramses Shaffy houdt voorlopig niet op en dat is begrijpelijk: hoe vaak landt zo iemand nou op aarde, dus als hij vertrokken is wordt daar nog lang over nagepraat. En, vaak helaas, nagezongen. 

Mooi: een nooit uitgezonden interview met Paul de Leeuw (Ik ben benieuwd naar de dood, zei Ramses, overgaan in een andere vorm leek hem spannend), afschuwelijk: Op zoek naar Mary Poppins, waarin tien bijna identieke dames het lied Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder in een vlakke musicalmal probeerden te persen. Groter verschil tussen de wannabee Mary's Poppinsen en Ramses Shaffy was niet denkbaar. 

Eén troost: Ramses zou er zelf hartelijk om lachen. Hij zou de meiden bewonderen. En daar kan ik een voorbeeld aan nemen.

Voor degene met z'n mateloze trots
In z'n risicoloze hoge toren
Op z'n risicoloze hoge rots
Moet nu weten, zo zijn we niet geboren