Wat een mooi nieuws, deze maandag 14 december. Behalve dat Benjamin 2 dagen oud en welvarend is, is er het bericht dat Charlotte Mutsaers de PC Hooftprijs 2009 heeft gekregen. Gelukkig nu eens niet een wedstrijd (Libris, AKO), waarbij je het moet afleggen tegen onvergelijkbare auteurs, maar een verstandige commissie die met verstand van zaken haar gewoon de beste en origineelste auteur van deze tijd vindt. Ik hou erg van haar werk, zoals aan mijn muren (reproducties) als in mijn boekenkast (sorry, nog steeds Koetsier Herfst niet gelezen, ga ik nu echt doen!), en zo mogelijk nog meer van haar bewogen, intelligente en scherpzinnige geest (lust je nog dieren???). Mooie zin uit het juryrapport: 'Haar oeuvre is een groot impliciet pleidooi voor de verwondering, de betovering, de onbevangenheid, het enthousiasme (...)
Heel veel geluk, lieve Charlotte!
Ik laat hieronder het interview zien waardoor ze zich, bij de onvolprezen Adriaan van Dis, voorgoed in ons collectieve geheugen nestelde. 1983. Een meisje bijna nog, maar dat is ze nog steeds, alleen met iets rooier haar. En dat is ook haar kracht, ze was, is en zal de persoonlijkheid blijven die ze eeuwig was.
En dit is Charlotte nu, of nee, ik denk een paar jaar geleden.
