na het zien van Vijf jaar later (Jeroen Pauw) met Beau van Erven Dorens weet ik het zeker: wat Beau van Erven Dorens ook doet, hij is OK. In Vijf jaar later verklaarde hij zijn soms ongerichte energie en brutale ambities op hartveroverende wijze. Beter honderd keer je neus stoten dan nooit iets proberen. Ik heb hem altijd met een soort moederlijke liefde gevolgd en vanavond wist ik dat ik daarin gelijk had.

Overigens: Jeroen Pauw blijkt weer eens een sublieme interviewer. Zoals Pauw Witteman dat ook is. Een prachtig duo dus. Maar in de gestuurde twee zijn ze niet zo subliem als als solo-zeilers.