voor de PVV: een verbod van hoofddoekjes voor iedere werkneemster bij een instelling die ook maar 1 cent subsidie krijgt! Bij mij thuis zeiden ze als ik zeurde over iets onbelangrijks: Deine Sorgen möchte Ich haben! Oftewel: zijn er potjandorie geen belangrijker zaken voor een partij die alsmaar groter lijkt te groeien. Wie gaat nou z'n kostbare stem aan een partij met zo'n hot item in zijn partijprogramma geven.
Na de hilarische You Tube-avond in de Stadsschouwburg naar huis gehold om Sven goud te zien halen. Net op tijd om in plaats daarvan de catastrofe Kemker/Kramer te zien. En de onverdraaglijke Mart Smeets.
Als zo vaak vond de TV van Willemijn (Francissen) weer precies de goede woorden met het goede beeld op het goede moment. Kan je de catastrofe Fritsma ook nog even behandelen?
Dit was één van de heerlijke You Tube-filmpjes die ik vanavond mocht zien op de Avond van de Canon van You Tube, 50 door YT-nerds geselecteerde heerlijke filmpjes. Waarschijnlijk kennen jullie de meeste al, maar ik zal proberen de komende dagen er een paar van te posten. Te beginnen met de dansende Matt. Een pleister op de wond die pechvogel Kemker vanavond sloeg in onze Sven-koortsige harten.
Mooie beschouwing van NRC-columnist Frits Abrahams. Ik mag niet de hele column weergeven, maar die kunt u in de NRC online wel vinden. De column begint aldus:
Nieuw Nederland
FRITS ABRAHAMS
Tot de interessantste mogelijkheden voor een nieuw kabinet behoren een combinatie van CDA, VVD, PVV en TON (75 zetels volgens de peiling van De Hond, er moet dus nog eentje erbij) en CDA, ChristenUnie en VVD (samen 56) met de PVV (24) als gedoogsteun.
De PVV zal ongetwijfeld haar wensen op de meeste andere terreinen inslikken als ze maar haar zin krijgt op het gebied van integratie en islam. Wilders zegt vandaag in De Telegraaf dat hij alleen van de AOW een breekpunt zal maken, maar hij maakt mij niet wijs dat hij inzake integratie en islam opeens een stuk inschikkelijker zal worden. Voor die thema’s heeft hij zijn partij opgericht, niet voor de AOW.
(..)
Om een beeld te geven van het nieuwe Nederland onder Geert Wilders heb ik enkele van zijn ideeën een praktische invulling gegeven.
hier vind je de hele column (en ook andere lezenswaardige stukken van hem)
Het wordt steeds duidelijker: Femke Halsema groeit uit tot Obama-achtige proporties, op Hollandse schaal dan. Wat zou het goed zijn als Groen Links genoeg steun krijgt om als volwaardige partner mee te mogen doen in de coalitievorming. Het is verrukkelijk om te zien dat ze eigenlijk geen fouten maakt in haar optredens. Dat ze mooier en mooier wordt doet er natuurlijk niks toe, maar in deze visuele ijstijd wil het oog ook wel wat.
Wat een verwarrende dagen hebben we achter de rug! Verdriet om de chaos in Den Haag, bij mij wel tenminste. Ik kan de strategieën van de knappe jongens in de Trèvezaal absoluut niet volgen, ik heb geen idee waar de heren op uit zijn. Wouter Bos, die als partijleider niks anders kon dan bij het standpunt: Weg uit Uruzgan, blijven. Ongezonde combinatie dus, partijleider en vice-premier. Had hij daarom die koppige haast? Was er geen time-out te bedenken, om ergens nog enige wijsheid vandaan te halen? Was er maar een verstandige dame als Femke Halsema bij betrokken geweest, die had de jongens wel tot de orde geroepen.
Wat overblijft: chaos, verbittering, moddergooierij. En een enorme hoop schroot in Uruzgan, kapitaalvernietiging van het zuiverste water. Alle betrokkenen smijten scherven en splinters naar elkaars hoofd, jongens met harde koppen. En de verkiezingscampagnes die ineens in de hoogste versnelling over ons uitgegoten worden. De gemeenteraadsverkiezingen worden overvleugend door de landelijke verkiezingen. En intussen moet een handjevol ministers maandenlang allerlei besluiten in de ijskast zetten.
Maar laten we even niet vergeten, dat bij alle rommel ook prachtige gouden medailles in Vancouver zijn veroverd. Het intense geluk van Mark Tuitert en Ireen Wust, en eerder al van Annette Gerritsen en Sven Kramer, zijn gouden pleisters op onze wonden hier. En dan krijgen we morgen de 10 kilometer met Sven nog....
Mijn lieve vriend Jan Rot stuurde me het volgende bericht. Ik heb Ramsey Nasr (fabelachtig dichter/acteur/mens) gedicht een keer of 4 bekeken, niet één keer zonder tranen. Ik hoop dat jullie het ook willen zien/horen. De integrale test onder lees meer
Dag Hanneke
sinds ik net 2 1/2 uur Mahler heb vertaald, heb ik moeite als een ander aan de man komt, maar bij dit filmpje van Ramsey Nasr ontbreekt die misplaatste bezitsdrang.
dat je maar heel zelden je zegje doet op de Nederlandse televisie. Vanavond deed je mee aan het lijsttrekkersdebat op Nederland 2 en toen je uitgesproken was, was ik je diep dankbaar dat je ons niet vaker kwelt met je aanstootgevende prutpraat. Het televisieleven is zonder jouw verschijning al deprimerend genoeg.
helemaal vergeten: het YT-filmpje van het leeuwtje dat, eenmaal leeuw geworden en vrij gegeven, zijn adoptie-ouders weer ontmoette. Dank aan DWDD die me eraan herinnerde.
Dit was nou zo'n weekeind met een gouden randje, alhoewel....
Het begon met de film A Serious Man (Coen Brothers), een groot feest! Toen de film Where the wild things are (Spike Jonze, Dave Eggers), ontroerend voor jong en oud. Toen naar de overzichtstentoonstelling van de Nederlandse modekunstenaar Alexander van Slobbe in het Centraal Museum in Utrecht. Wondermooi.
Bezoek aan nieuwe appartementen, gemaakt door tekenaar/architect Joost Swarte in de Amsterdamse Willemsstraat moest ik even uitstellen (kan nog tot in maart, schijnt prachtig te zijn) omdat ik ook nog naar de opera-in-Pathé ging: Der Rosenkavalier, topuitvoering uit de Met in New York, met Renée Fleming, directie Edo de Waart, op groot doek, in Tuschinski. Om de paar weken een schitterende opera op zondag, lekker in de bioscoop. Geweldig was het. Huilen en lachen en genieten voor 10.
Toen een lekkere Fluisterende Olifanten, Theodor Holman en Gijs Groenteman, goede gasten (Nop Maas, biograaf Reve, Koos Breukel, topfotograaf, Katja Herbers, superactrice) en verrassend goede muziek door Nico Dijkshoorn en 2 vrienden, The Hank Five, die zou ik heel graag in De Wereld Draait Door willen horen! Al moet je eigenlijk naar hun muzikale/literaire optredens gaan, met o.a. TP.F. Thomese. Overal in het land. Nico Dijkshoorns site voor alle nodige/nuttige/onnodige/onnutte info.
. Beter dan 1 minuutje DWDD. Terwijl ik 's avonds in de Stadsschouwburg in Amsterdam genoot van Drei Farben van de Münchner Kammerspiele in de regie van Johan Simons, met o.a. Jeroen Willems, was tegelijk de slotaflevering van Annie M.G. op Nederland 2, met, alweer, in een klein rolletje, diezelfde Jeroen Willems (als Willem Nijholt). Traantje geplengd om de prachtige slotscène. Heel knap gedaan van Dana Nechuztan.
Ik vertel dit allemaal zo verschrikkelijk uitgebreid, omdat het een gouden weekeind was. En ik altijd zo graag mijn enthousiasme deel, zelfs met mensen die ik helemaal niet ken.
En als je dan zoveel moois en interessants hebt meegemaakt, komt het bericht in de NRC van zaterdag (pag. 3) dat de onderzoeksjournalistiek bij de publieke omroep in hun voortbestaan bedreigd wordt, heel hard aan. Programma's als Argos, Zembla, Tegenlicht, Reporter dreigen te verdwijnen of, in het gunstigste geval, rond middernacht geplaatst te worden.
Vergis je niet mensen, actualiteitenuren en talkshows kunnen de echte onderzoeksjournalistiek niet vervangen. Onderzoeksjournalistiek kost tijd, geld en uiteraard vakmanschap. Het zijn belangrijke bijdragen aan informatievoorziening en kritisch volgen van vaak ondoorzichtige maatschappelijke processen. Het verdwijnen of minimaliseren van dit soort programma's is een gevaarlijke verarming in een al kaal geslagen omroeplandschap.
zondagmiddag 14 februari, 16.30 uur in de Palonizaal van theater Bellevue in Amsterdam: de FLUISTERENDE OLIFANTEN! Voor een heerlijke zondagmiddagtalkshow. Ditmaal met, behalve Koos Breukel, Katja Herbers en Nop Maas (biograaf Reve): Nico Dijkshoorn en band voor de muziek.
één van mijn favoriete theatergezelschappen trakteert ons nu op een heerlijk animatiefestival online. Ga naar www.hotelmodern.nl en geniet van 26 internationale animatiefilmpjes!
Wat is UIT VRIJE WIL? UIT VRIJE WIL is het initiatief van een groep Nederlanders die het mogelijk wil maken dat aan oude mensen die hun leven voltooid achten en waardig wensen te sterven, op hun uitdrukkelijk verzoek hulp mag worden geboden. Dat mag nu niet, dat is strafbaar. Ga naar de site om het naadje van deze kous te weten te komen.
Er is een leuke nieuwe site gelanceerd vandaag. Pulpfictie.nl of pulpfictie.be. Wat is dat?
Wat is PF?
Pulpfictie is een site waarop jonge Nederlanders en Vlamingen laten zien dat ze kunnen schrijven.
Je vindt er verhalen over het dagelijks leven. Over dat het tegen kan zitten, of juist mee. En over hoe fijn, rot, gênant, of om te lachen dat kan zijn.
De verhalen zijn ingedeeld in vijf categorieën: XS (tot 50 woorden), S (tot 100 woorden), M (tot 250 woorden), L (tot 500 woorden) en XL (meer dan 500 woorden).
Pulpfictie is altijd op zoek naar nieuwe quicklit, dus ga naar de button POST JE [pf] en stuur zelf een (ultra-) kort verhaal naar de redactie. Wie weet staat jouw verhaal straks online.
Het is overigens niet zo dat het een literair open riool wordt: er zit wel degelijk een (kleine) redactie die de inzendingen toetst voor ze on line gaan. Maar iedereen die denkt dat zij/hij kan schrijven en niet per se een kaft om haar/zijn schrijfsel hoeft, kan hier terecht.
Omroep Max (in het leven geroepen om radio- en televisieprogramma's voor en over ouderen te maken) is actie aan het voeren tegen de OV Chipkaart. Jan Slagter had het vanochtend over meer dan 35000 mails die de Max-axie ondersteunen. En dat worden er nog meer, reken maar, aldus Slagter. Maak je borst maar nat in Den Haag! De Telegraaf (in het leven geroepen om een krant te maken) is een volksbeweging opgestart tegen het rekening rijden. Met de ANWB (dat snap ik nog beter). Camille Eurlings heeft zijn borst al nat gemaakt.
Worden media nu regelrechte pressiegroepen, halve politieke bewegingen? Van - even lekker populistisch doen - onze belastingcenten? Hoeven we dan ook eigenlijk niet meer naar de stembus, omdat de politieke processen ons te langzaam gaan, en niet altijd precies gebeurt wat we willen? Moesten we eerst stemmen met de voeten (door weer en wind naar die stembus), nu kunnen we gewoon met onze onderbuik en de computer lawaai maken. Lekker makkelijk, de nieuwe onparlementaire democratie.
ik vraag me af: waarom zou iemand bang worden van zo'n schreeuwerig jongetje? Omdat we hem inkaderen bij 'de vijand'? Ik hoor in het filmpje vooral veel hormonen gieren. Een gemiddelde ADO-supporter van die leeftijd meldt niets verstandigers, helaas. Gevaarlijk wordt het pas, wanneer we het serieus gaan nemen. De hormonen zouden zomaar kunnen gaan denken dat ze echt iets inhoudelijks melden. Ze kunnen 'ons' er in elk geval mee stangen en dat is beloning genoeg om er mee door te gaan. De interviewer is net zo onwijs als het blatende gastje. In die zin ben ik bezorgder om de media die deze rotzooi verzamelen en verder strooien dan om deze rotzooi zelf. Die moet bedwongen worden zoals slecht gedrag steeds bedwongen wordt: door negeren enerzijds en straffen anderszijds wanneer grenzen overtreden worden. Mooi, dat je zegt: er zijn heel veel leuke mensen, er zijn ook nare mensen, dat is in elke cultuurkring zo. Het geeft lucht aan de overspannen sfeer van dit moment.
dat Matthijs van Nieuwkerk, die toch een rugzak vol weetjes heeft, het lied Weet je wat ik graag zou willen zijn? Een BLOEMETJESGORDIJN niet kende. En ook Arie Ribbens' grootste hit de Polonaise Hollandaise niet. Beetje ontluisterend toch wel!
Ik hoorde vanavond het verhaal van de film Iep. Het prachtige kinderboek van Joke van Leeuwen over het vogelmeisje. Eén van onze allerbeste regisseurs, Rita Horst (behalve de Daltons, ook de schitterende film ROMEO!), heeft er met hart, ziel, bloed, zweet, tranen, en heel veel liefde een film van gemaakt. Met een topcrew, dito acteurs, om maar te zwijgen van het magische minimeisje Kenady. De producent (= geld) heeft er buiten de makers om, zonder enig overleg, en onherroepelijk, een kwartier uitgehaald en er volgens de makers en crew en acteurs een geamputeerd product van gemaakt. Misschien, misschien zeiden Pauw & Witteman, is het toch een mooie film geworden. Wie weet: een betere film.
Tja. Wie weet. De makers hebben er zich van gedistantieerd. Het kunstwerk wat een film toch in het beste geval is, is niet meer wat de kunstenaar (de regisseur) voor ogen had.
Ik heb de film natuurlijk niet gezien. Maar ik moest denken aan, bijvoorbeeld, een museumdirecteur die denkt: dat Joodse bruidje van Rembrandt is gewoon te groot voor onze wand, we halen er gewoon een stuk af. Of: die Victory Boogie Woogie van Mondriaan kan echt ook wel een stuk kleiner.
Zoiets is met Rita Horsts film gebeurd. Denk ik. En ik voel heel erg met haar mee.
