Vanavond, 27 maart, een concert van Roos(beef) gezien/gehoord in de Kleine Komedie in Amsterdam. Ze toert met haar prachtige band langs theaters en mensen, mensen, wat een genot. Gaat dat zien. Met niets of niemand te vergelijken, haar heldere ongrijpbare liedjes branden zich onmiddellijk op je harde schijf (als daar tenminste plaats is voor muziek). Ze tinkelen nog steeds, uren na het laatste lied, door mijn hoofd. Het leven van een kunstenaar was één van de vele hoogtepunten (er waren ook splinternieuwe liedjes, maar ook de hit De Boerderij). Hieronder een opname uit een optreden uit 2009, in een club.
De winter is voorbij, de verrukkelijke boerenmarkten beginnen weer, met, natuurlijk, de heerlijke snack-voor-de-lekkere-trek-PANNEKOEKENbus! Morgen, 28 maart, in Amsterdam Watergraafsmeer, Frankendaal. Verder alle info (voor al uw buurtfeesten en festivals): deze site
Dit cynische mailtje kreeg ik van ene Koen (beter dan de baggerscheldpartijen, maar toch...) over een stuk van Pieter Hilhorst in de Volkskrant van 23 maart. 'Dit lijkt me wel een column voor jou. Komt uit de Volkskrant dus lijkt me bij voorbaat goed gekeurd. Het gaat over een plek die een paar kilometer verder ligt dat waar jij woont. Toch interessant want jij bent nogal van de columns die zaken beter kunnen verwoorden dan jij het zelf kan toch? Groetsels!'
ik mag geen stukken uit de Volkskrant overnemen, al greep dit artikel mij natuurlijk erg aan. Ik geef hierbij dus de link.
Eva is onverwacht weggehaald door de politie. Terug naar de 'eigenaar', die haar zo aantoonbaar verwaarloosd heeft. Terwijl ze hier zo goed opknapte door de intensieve verzorging en de medicatie. Er is geen rechter aan te pas gekomen. Onbegrijpelijk allemaal. Nu proberen we alsnog via de rechter verhaal te halen. Een zware en ingewikkelde strijd, ook al omdat ik vervolgd ga worden voor diefstal.
Ik zei het al: elke derde zondagmiddag van de maand, in de Toomlers (Amsterdam, bij het Hilton): Echt gebeurd. Diverse mensen vertellen 'echt gebeurde' verhalen, zomaar uit het hoofd. 7 tot 10 minuten. Een podium, een microfoon, zachte pianomuziek, een welwillend publiek. zondag 21 maart heb ik dat dus gedaan, evenals Wim de Bie (zijn bijdrage is te zien op zijn weblog). Phil de Bie was zo lief mijn verhaaltje te filmen en daardoor kan ik het delen met jullie.
Het is hem gelukt, als eerste in de geschiedenis van de VS: Obama heeft zijn wetsvoorstel voor hervorming van het zorgstelsel door het Huis van Afgevaardigden gekregen. De geslepen messen van zowel Republikeinen als conservatieve Democraten hebben zijn kop er niet af gekregen: met slimme vasthoudendheid en onderhandelingstaktiek zullen voor het eerst de meeste Amerikanen (binnen drie jaar 95 %!) verplicht verzekerd zijn. Als ze onder het bestaansminimum leven krijgen ze subsidie van de overheid om de premie te kunnen betalen. Neemt niet weg dat toch nog altijd 15 miljoen Amerikanen om diverse redenen buiten de boot vallen (de weg niet weten, de wil om een polis te kopen niet hebben). Het is een hoera-verhaal (Obama maakt een belangrijke belofte waar) met heel veel zwarte randen: al mogen verzekeraars geen klanten meer weigeren, ze blijven veel te machtig. Noodzakelijke bezuinigingen in het zorgstelsel zijn toch getorpedeerd, voorlopig blijft de zon schijnen voor specialisten, artsen, ziekenhuizen, verzekeraars. Obama heeft meer adem en wind in de politieke zeilen nodig om een echt rechtvaardig zorgstelsel van de grond te krijgen. Maar dit is een begin. Voor de rest moet Michael Moore nog maar eens Sicko II maken.
goed nieuws was toch ook wel dat Sarkozy een gevoelige nederlaag heeft geleden bij de regionale verkiezingen van gisteren. Weliswaar heeft Le Pen ook gescoord, maar niet zoveel als de verenigde linkse partijen. HET WORDT LENTE!
In de serie Decolonizing the mind wordt de documentairefilm "Good Hair" vertoond. De film gaat op zoek naar de maatschappelijke status van vrouwelijk kroeshaar en stelt de vraag wat de acceptabele look is van vrouwelijk kroeshaar. Bijna alle vooraanstaande zwarte vrouwen (o.a. Michelle Obama en Oprah Winfrey) dragen het haar namelijk stijl. Verder komt de mores achter de styling industrie rondom kroes haar aan bod. De film levert onthullende, dramatische, geestige, ontroerende, onthutsende, pijnlijke, hilarische scenes, getuigenissen en anecdotes op over kroeshaar. Veel zwarte Amerikaanse stijliconen uit de film en muziekindustrie komen aan het woord alsook andere mensen van uiteenlopende leeftijden, achtergronden en visies. Na de film wordt o.l.v. Janine van Throo nagepraat.
Zondag 28 maart 2010 | Aanvang: 14.00 uur | Toegang vrij | VERONSUR | Zeeburgerdijk 19-A | 1093 SK Amsterdam | 020-6935057 | info@veronsur.org |
Vanmiddag was ik bij een bijeenkomst die Echt Gebeurd heet. Zomaar mensen vertellen voor een publiek zomaar echt gebeurde verhalen, in Toomlers in Amsterdam. Elke derde zondagmiddag (16 uur) van de maand. Ik had er nooit van gehoord, maar ga er nu zeker vaker heen. Het was fantastisch in zijn gewoonheid. Ontroerend, grappig, niet geregisserd en daardoor heel authentiek. Paulien Cornelisse (daar is ze weer!), Jan Jaap van der Wal en Micha Wertheim hebben dit Amerikaanse idee (the Moth, google maar) hierheen gehaald. Het is hier zeer succesvol, maar nog redelijk onbekend. Terwijl het een gouden idee is. Paulien Cornelisse woont nu een tijd in San Francisco en is ook daar op een podium gaan staan en heeft op onnavolgbare wijze het publiek net zo verrast als ze dat hier al een tijd doet, maar dan in het Engels. Heel knap. Ze heeft liever niet dat ik de opname daarvan op mijn blog zet, want daarvoor is ze te professioneel en ze wil dit 'intiem' houden. Ik kan dus niet meer doen dan u weer eens wijzen op haar website, waarop haar San Francisco-columns uit NRC Next allemaal staan. Goed om te lezen!
Overigens was Wim de Bie één van de Echt Gebeurd-vertellers vanmiddag. Op zijn blog staat de opname daarvan.
De Amerikaanse oud-generaal John Sheenan weet het zeker: de val van Srebrenica kwam door de homo's in het Nederlandse leger. Tijdens een hoorzitting in de Amerikaanse hoofdstad Washington over het plan van president Obama om ook onverbloemde homo's toe te laten, pareerde hij: „Het Nederlandse leger laat ook homo's toe, en u weet wat er in Srebrenica is gebeurd." Volgens de militair zou de toenmalige chef-staf van de Nederlandse strijdkrachten dat ook aan hem hebben toegegeven. Gevraagd naar een naam kwam Sheenan met een niet-bestaande figuur op de proppen.
en verder, deze prachtige column van Bas Heijne uit de NRC:
Het leuke van een blog is dat je af en toe (vaak zelfs) zulke leuke tips krijgt. Want je bent zelf maar een minuscuul kijkertje en het is bijna toevallig als je blik verbreed wordt. Zo stuurde Cornelis Verhagen mij de tip om in verband met de nieuwe burgemeester van Amsterdam, eens naar de site van Karin Spaink te gaan. Ik ken Karin Spaink uit de verte al jaren. Ze is schrijfster en was dit jaar lijstduwer van Groen Links in de deelraad Centrum van Amsterdam. Gelukkig, wist ik tenminste op wie ik een voorkeursstem kon uitbrengen. Dit terzijde. Nu kwam ik op haar site en werd zeer geïnspireerd door haar slimme strijdlustige en grappige posts. Ik ga haar volgen en zet haar bij mijn favorieten. Ik raad iedereen die gevoed wil worden met weldenkendheid aan dit ook te doen. Over de eventuele burgemeesterskadidaat Guusje ter Horst begint haar post zo:
Oh néé! Niet Guusje ter Horst, die de nationale vingerafdrukkendatabank heeft doorgedrukt en zich daarbij valselijk verschool achter Europa's rokken - want van Europa hoefde dat helemaal niet, dat heeft haar ministerie helemaal zelf bedacht. Niet Guusje Liegebeest, die als grootste privacyschender van Nederland afgelopen februari de Big Brother Award 2009 in de wacht sleepte, en daarna in een open brief aan de jury zonder blikken of blozen loog dat zij juist die week door het parlement toch heus lof toegezwaaid had gekregen vanwege haar o zo zorgvuldige afweging tussen privacy en veiligheid - want dat had het parlement helemaal niet gedaan, zoals uit grondig onderzoek van Sargasso bleek. (1)(2)
Heb je dat ook wel eens gehad, dat je fiets gestolen was en dat je in je drift en verdriet de meest vernuftige systemen ging bedenken om toekomstige dieven van je toekomstige fiets te straffen? Dat je je fiets onder zware stroom zou zetten (en hopen dat je de stroom zou afkoppelen als je zelf ging fietsen), dat je hondenpoep aan de handvatten zou smeren (en hopen dat....), dat je een verbinding tussen je fiets en een oorverdovend alarmsysteem zou maken... enfin, in je woede bedacht je de gekste dingen. Onuitvoerbaar, tot nu toe heeft alleen het loodzware kettingslot ('junkie's nightmare geheten) geholpen. Geen stroom, geen poep, geen alarm dus.
Nu hoorde ik vandaag op de radio het bericht dat een autokraker gevangen is omdat hij in Den Haag in een 'lokauto' van de politie ging inbreken en toen met DNA-spray werd overgoten waardoor hij kon worden opgepakt. Wat een bevredigend bericht! Beter dan al mijn systemen: DNA-SPRAY!!! Dat wil ik ook bij mijn dierbare fiets. En ik ga heel hard denken over een systeem waarbij aan mijn fietsslot een DNA-spraybus bevestigd wordt. Om mijn drift tegen fietsendieven te stillen. En ik neem er patent op. Gat in de markt!
Steun de Opzij-petitie Amsterdam moet een vrouwelijke burgemeester krijgen
Nog geen kwart van alle burgemeesters in Nederland is vrouw. En van de vier grote steden heeft er niet één een vrouw aan het roer. Amsterdam heeft zelfs nog nooit in zijn bestaan een vrouwelijke burgemeester gehad. Hoogste tijd dus voor een burgermoeder in onze hoofdstad. Vind jij dit ook, teken dan de Opzij-petitie en geef aan wie jouw voorkeur heeft. Dat kan iemand zijn van de Opzij-lijst of een eigen – serieuze – andere kandidaat.
Onlangs lieten wij weten dat we deze week, 17 t/m 20 maart, de Grote Oorlog spelen in Theater Frascati in Amsterdam. Na de voorstelling van donderdag 18 maart gaat Hotel Modern in gesprek met Jeffrey Schwerzel, over zijn ervaringen als Nederlands dienstplichtig soldaat in Bosnië en als reserve officier in Uruzgan.
Voor alle speeldata zijn nog kaarten beschikbaar, te reserveren via 020-6266866.
Tot ziens in Frascati! Namens de makers en spelers van De Grote Oorlog: Herman Helle, Pauline Kalker, Arlène Hoornweg en Arthur Sauer. www.hotelmodern.nl - www.theaterfrascati.nl
nog een keer Jeroen van Merwijk (dat komt: ik had het programma De bende van Vier uit de Kleine Komedie op mijn recorder bewaard. Daarin Kees Thorn, Maarten van Roozendaal, Theo Nijland en Jeroen van Merwijk, begeleid door Marcel de Groot en Egon Krach)
bedankt pap, dat je iets vaker dan nu deel kan uitmaken van ons dagelijks leven.
Ik heb de afgelopen dagen in grote verwarring de oplaaiende discussies gevolgd over het al dan niet tijdvretende ambities opzij zetten voor de ambitie om je kinderen in de gevoelige leeftijd te begeleiden en daarvan te genieten. De opgewonden debatten werden in de tachtiger jaren alleen maar gevoerd door vrouwen/feministes, die zowel door mannen als door veel vrouwen met pek en veren werden overgoten als ze zeiden dat buiten- en binnentaken eerlijker verdeeld moesten worden. Met name ook, zou ik zeggen, voor de kinderen-in-kwestie (die ik in deze discussie niet heb gehoord).
Mijn verwarring over het terug treden van Wouter Bos (vooral, meer dan dat van Kamiel Eurlings) was gemengd met boosheid over de bom die hij hiermee plaatste in het debat, terwijl al die vrouwen die het niet redden in de combinatie van een zware carrière en de zorg voor thuis, toch eigenlijk als losers werden beschouwd, niet in de laatste plaats door henzelf. Onszelf, ik heb zelf ook mijn ambities een kop kleiner gemaakt omdat ik de vaart der volkeren niet kon combineren met de zorg en liefde voor mijn kind.
Ik hoor nu dat Wouter Bos een 'watje' wordt genoemd, dat hij het 'zinkende schip' verlaat, dat als je 'a' zegt je ook 'b' moet zeggen, etc. etc. Nu is het schip niet zinkend, of niet zinkender dan de afgelopen en zeker de komende jaren, nu is Wouter Bos niet de enige die ons voor rampen en crises kan behoeden, hij heeft de afgelopen jaren bewezen geen 'watje' te zijn en ik vind het stoer dat hij het belang van drie kleine kinderen even stelt boven wat landsbelang genoemd wordt. Ik respecteer zijn persoonlijke keuze danook zeer. Ook als hij nu gaat voor een baan die menselijker trekken heeft dan die van minister van financiën/lijsttrekker.
Wat niet wegneemt dat hier een groter probleem bespreekbaar is geworden: het politieke bedrijf spant zich nog lang niet genoeg in om mensen (voornamelijk toch nog vrouwen) die hun kwaliteiten en talenten aan de publieke zaak willen geven in staat te stellen dat ook thuis te doen. En: lees ook de artikelen van Helees Mees van Women on top, die op een ander niveau hetzelfde wil bereiken als ik. Ze hebben bereikt dat Kamerbreed een motie is aangenomen om 15 tot 30 % tot 2015 vrouwen in raden van bestuur van bedrijven te krijgen, twee jaar geleden, maar nog niet echt geëffectueerd volgens mij. En als die vrouwen er dan toch terecht komen, moet je dan van ze eisen dat ze 24/7 werken en kinderloos blijven?
Job Cohen heeft ooit, toen zijn kinderen in de puberteit waren, zijn politieke activiteiten aangepast aan de behoeften van zijn gezin. Wouter Bos doet dat nu ook. Daarmee zijn het geen watjes, maar helpen ze de zaak van een gezonde samenleving een stapje vooruit.
Na dit lied (met dank aan Kunststof TV) door de onweerstaanbare Jeroen van Merwijk is het toch helemaal niet gek dat Wouter Bos liever met LEGO speelt dan zich laten piepelen in de politiek.
is er nog maar één man die na de kerkgang van morgen met vrouw en vier (vijf?) kinderen zijn vertrek uit de politiek bekend kan maken: de minister van GEZIN, minister Rouvoet.
Op verzoek van Frascati komt deze legendarische voorstelling van Hotel Modern terug naar Amsterdam
Een bosje peterselie, een berg zaagsel en roestige spijkers. Het is een greep uit de ingrediënten die de theatergroep Hotel Modern inzet voor een huiveringwekkend tafereel. Beleef nog één keer de afschrikwekkende reis langs de gruwelijkheden van WOI, ook wel bekend als de Grote Oorlog.
Ik kan niet uitleggen waarom, maar de voorstelling INNENSCHAU van Jakop Ahlbom is sensationeel. Het is muziek (Alamo Race Track, super!), het is dans (onvoorstelbaar), het is een soort liefdesverhaal, het is bijna woordloos maar een anderhalf uur durend avontuur van geluiden en beelden en dans. Op de site van Jakop Ahlblom zie je de speellijst. Gaan als je kunt en/of wilt.
Wie heeft ooit het ultieme meisjesboek SCHOOLIDYLLEN van Top Naeff gelezen? En wie niet? Voor al diegenen is deze aanbeveling. Bij uitgeverij Gottmer is vandaag een heruitgave van dit hartverscheurende en grappige boek verschenen. Het is geschreven in 1900. Hoofdpersoon is Jet van Marle, een eenzaam, beetje opstandig maar innemend jong weesmeisje. De avonturen van haar en haar vriendinnenclubje (de Krans), de tijd waarin het speelt, het intens droevige einde (Jet, van wie we zo zijn gaan houden in de loop van het verhaal, sterft aan tbc!) maken dit tot een baanbrekend en bijna tijdloos boek. Natuurlijk is het ouderwets. maar journaliste Kalien Blonden heeft deze heruitgave (helemaal haar werk) voorzien van noten die begrippen en woorden die nu niet meer begrepen worden verduidelijken.
Ik had Schoolidyllen gelezen toen ik 14 was, en nu weer. En het gekke is: ik moest weer huilen. Dikke tranen! Ik vond vroeger Joop ter Heul en 'n Zomerzotheid leuker, maar Schoolidyllen aangrijpender. Het is echt de moeite waard om het ofwel te herlezen, ofwel voor het eerst te lezen. En probeer ook eens kinderen en/of kleinkinderen eraan te krijgen....
Donderdagavond las ik het uit en gebruikte mijn tranen voor Jet van Marle ook maar voor Hans van Mierlo.
- Geen waardeoordeel, maar een gedachte: kleine (hulpeloze) kinderen en kinderen-in-de-maak zijn 'redenen' voor Wouter Bos en Kamiel Eurlings om de landspolitiek te verlaten. Prijzenswaardig. Een totaal hulpbehoevende (want zeer invalide) vrouw is voor Job Cohen geen 'reden' om zich voor 200 % aan de landspolitiek te gaan wijden. Rare tegenstelling. Ik ben er overigens van overtuigd dat Lidy Cohen een doorslaggevende stem heeft gehad in de stap van Job Cohen, anders had hij het zeker niet gedaan.
- de dag na donderdag 11 maart is er noch voor Wouter Bos, noch voor Job Cohen (in het lawaai van juichen en klappen van de partijgenoten) een aanleiding om ook maar 1 woord van verdriet in de openbaarheid te wijden aan het overlijden van de grootse politicus Hans van Mierlo. Met Felix Rottenberg dacht ik Hadden jullie niet een paar dagen kunnen wachten met deze wachtwisseling? Job Cohen heeft daar zijn spijt over betuigd, maar toch...wat een onaantrekkelijke onmenselijke wereld is de politiek toch.
- Het afscheidsgebaar van Job Cohen voor de stad Amsterdam was het katholieke zegenen van de boor die de fundamenten van 'zijn', nee van onze stad naar God gaat helpen.
- drijfveer van de twee vertrekkers zal volgens mij voornamelijk zijn zich eindelijk los te maken van de vermaledijde Balkenende-norm en, zeker voor Wouter Bos, van de vermaledijde naamgever van die norm. En naast hun nieuwe banen iets meer tijd voor hun privéleven te hebben.
- de grachtengordel, nog preciezer: de Herengracht, is in minder dan 24 uur, twee mooie aantrekkelijke bewoners kwijt geraakt, twee slimme sexy mannen. Allebei prachtige sprekers met prachtige stemmen. Waarbij moet worden aangetekend dat Van Mierlo een nog begenadigder spreker was dan Job Cohen. Ramses Shaffy zong het al: Het is stil in Amsterdam.
- Ineens verloor de lege mantra van Geert Wilders (allochtonen knuffelen, kopjes thee drinken, Marokkaans tuig) die hij vandaag weer als een automatisch geweer afvuurde tegen Cohen alle kracht: het werd eigenlijk zielig. Ik heb goede hoop dat zijn schrille opgefokte kreten afketsen op Cohens rustige overtuigingskracht. Dat mensen ineens een ander gevoel krijgen in hun buik (als ze daarmee denken), dat het warmer wordt daar bij Cohen dan bij Wilders.
- sleutelwoord bij hoopgevende politici is charisma (chorizo zoals Paul de Leeuw het ooit noemde). Pim Fortuyn had het, Van Mierlo had het, Job Cohen heeft en Femke Halsema heeft het. Ik heb nog wat hoop op Lodewijk Asscher en Eberhard van der Laan, maar die moeten er nog wel op oefenen.
- Ik denk echt dat Job Cohens grote ideaal is een bindende rol te spelen op het hoogst mogelijke niveau in dit land. Ik denk niet dat hij zoekt naar macht, maar naar zoveel mogelijk invloed voor wat hij nastreeft.
- Wat geen vrouw tot nu toe heeft bereikt zonder uitgelachen of geminacht te worden, is de heren-vertrekkers wel gelukt: er wordt serieus gediscussieerd over het belang van al dan niet aanwezige ouders (vaders) bij kinderen. Als Femke Halsema zou zeggen dat ze haar politieke carrière aan de wilgen hing vanwege haar kleine tweeling, zou het gesprek heel anders gelopen zijn. Gelukkig hebben we Cisca Dresselhuys nog om mijn stiekeme bedenkingen te verwoorden. Ik denk dat de afkeer van Balkenende omgekeerd evenredig is aan de liefde voor vrouw en kinderen.
- Ik denk dat het CDA zichzelf heeft opgeknoopt aan Balkenende. De enigen die de partij voor een vrije val kunnen behoeden zijn Bianca en Amélie. Dan komt de partij misschien met de schrik vrij.
Theodor Holman en Gijs Groenteman gaan met gasten en elkaar prikkelende gesprekken aan. Maandelijks ontvangen ze drie toonaangevende persoonlijkheden uit de wereld van de kunst, cultuur, literatuur, media of politiek. Om van al het debatgeweld te bekomen zijn er tussen de gesprekken door muzikale optredens en voor eigen meningen is er de afsluitende live column van Jonathan Koopmans, geheel geïnspireerd door onderwerpen die door het publiek worden aangedragen. Gasten 14 maart:
Diederik van Vleuten Vijftien jaar stond Diederik van Vleuten naast Erik van Muiswinkel op de planken. Nu staat hij er alleen voor. In Daar Werd Wat Groots Verricht is hij uw vastberaden gids door de krankzinnige geschiedenissen van zijn voorouders. Met zeven kisten vol tropenhelmen, avondjurken, scheepsrampen, overspel en fijne oorlogen geeft hij een uniek lesje maatschappijleer. Met ragfijn pianospel en verstaanbare teksten in correct Nederlands.
Maria Genova Schrijfster Maria Genova debuteerde met het boek Communisme, sex en leugens over het leven van gewone mensen achter het IJzeren Gordijn. Het boek kreeg lovende recensies en won De Looier Debutanten Prijs. Haar nieuwe boek Man is stoer, vrouw is hoer. 12 jaar getrouwd met een loverboy geeft de slachtoffers van loverboys een gezicht en vertelt over de misstanden in de rosse buurten waar meisjes dagelijks worden verkracht en als vee verhandeld, terwijl de politie machteloos toekijkt. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.
Marte Röling is een Nederlandse kunstenares en actrice, die bekend is om haar grote schilderijen en sculpturen. Ze volgde haar opleiding tekenen en schilderen al vanaf haar zestiende aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam, waar ze onder andere les kreeg van haar vader professor G.V.A. Röling. Vanaf 1959 ging ze exposeren in zowel Europa als de Verenigde Staten. Later ging ze ook andere kunstwerken maken, zoals een vlaggenmonument voor het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam, portretten van koningin Beatrix en prins Claus in de jaren '80 en het beeld voor de Rijksuniversiteit van Groningen. Muziek: Diederik van Vleuten
Ook nog op: zondag 11 apr zondag 9 mei presentatie Theodor Holman, Gijs Groenteman column Jonathan Koopmans productie, redactie Davied Eliasar
Vannacht werd het indrukwekkende betoog van Hans van Mierlo over de besluitvorming in de Tweede Kamer over een eventuele parlementaire enquête over onze deelname aan de oorlog in Irak herhaald. Hij sprak toen indrukwekkend bij Pauw & Witteman aan de vooravond van het Kamerdebat over de enquete over de grondrechten die een volk, zeg de volksvertegenwoordiging, zeg de Tweede Kamer heeft om geïnformeerd te worden. Vooral de PvdA-fractie stelde hem diep teleur dat ze van dat grondrecht geen gebruik maakten. Ik was toen het betoog van Van Mierlo voor de eerste keer werd uitgezonden tot tranen toe geroerd over zijn rustige, intelligente, bevlogen en visionaire betoogtrant en denkwijze. Het was zeldzaam mooi en, à la Van Mierlo, bijna literair geformuleerd. Ik heb dat toen ook opgeschreven in mijn weblog.
Nu, nu hij is overleden, werd ik heel verdrietig toen ik de herhaling zag. Er zijn nog maar zo weinig fatsoenlijke, weldenkende, elegante, muzische, welbespraakte mensen met gezag. Steeds minder. De eencelligen lijken op alle fronten de boventoon te voeren. Het intellect van een man als Hans van Mierlo is onmisbaar. Nou ja, zal node gemist worden. Een ondraaglijk verlies voor zijn vrouw, zijn geliefden, zijn vrienden, zijn gelijkgezinden en voor, verder weg, mensen zoals ik die dorsten naar en zich laven aan grote geesten in de woestenij van stupiditeit.
mis 'm niet. Zo'n ontroerende, spannende documentaire. De koorddanser die op een draad tussen de 2 Twin Towers zonder vangnet balanceerde. Bloedstollend. Woensdagavond 10 maart om 20.25 uur op Nederland 2!
Er stond jl. zaterdag in de NRC weer zo'n weergaloze column van Bas Heijne, die iedereen die machteloos probeert de gevaarlijke kletskoek van de PVV te weerleggen, een handje kan helpen.
Het begin luidde aldus: zaterdag 6 maart 2010 door Bas Heijne
Cultureel Nederland huiverde toen de lijsttrekker van de PVV in Den Haag, de heer Sietse Fritsma, tijdens een debat vooraf aan de verkiezingen van afgelopen woensdag het Residentie Orkest een „tromboneclubje’’ noemde – dat als het aan zijn partij lag voortaan geen cent subsidie meer zou ontvangen. Het was niet langer wachten op de barbaren, ze stonden aan de poort. Fritsma: „Waarom moet jan modaal betalen voor een elitegezelschap dat een tromboneclubje bezoekt?”
Als repliek was er, ik haal de verslagen in de kranten er even bij, vooral verontwaardiging. In de debatten met PvdA-lijsttrekker Jeltje van Nieuwenhoven, probeerde de laatste het volgende argument: „Maar de kinderen van jan modaal hebben ook muziekles van die mensen.” Waarop Fritsma zei: „Muziekles is overal te krijgen, ook bij particuliere leraren.”
Vandaag - dinsdag 9 maart 2010 - moet Eva terug naar de 'eigenaar'.
Om 15.00 uur moet ik met haar voor het politiebureau in Wormer staan.
ACHTERGROND DE ZAAK EVA Dafne Westerhof van Het Beloofde Varkensland heeft op 12 februari - tijdens de strenge vorstperiode - het zwaar verwaarloosde varkentje Eva opgehaald uit Wormer. De hoogbejaarde Eva stond op een afgelegen landje zonder toezicht en verzorging en had acute medische hulp nodig. De 'eigenaar' zat al tijden in zijn tweede huis in Frankrijk en was onbereikbaar.
KLOKKENLUIDSTER Na meerdere meldingen van een klokkenluidster - die geen hulp kreeg van de landelijke dierenbeschermingsorganisaties - en eigen constatering ter plaatse, kwam Dafne Westerhof tot dit besluit. Zodra Eva op Het Beloofde Varkensland in de ziekenboeg lag, heeft Dafne de politie op de hoogte gesteld van haar handelen en gemotiveerd waarom.
DIERENARTS Dierenarts Peter Klaver heeft varkentje Eva onderzocht en een rapport opgemaakt: Ernstige kreupelheid, artrose en ontstekingen in rug en achterhand. Eva ligt vanaf 12 februari op Het Beloofde Varkensland in dik stro onder een warmtelamp van 250 Watt, krijgt antibiotica, pijnstillers en medicatie tegen artrose.
AANGIFTE Dafne heeft aangifte gedaan van jarenlange aantoonbaar ernstige dierverwaarlozing. De 'eigenaar' heeft aangifte gedaan van diefstal.
JUSTITIE EN POLITIEDafne is op 18 februari op het politiebureau Wormerveer verhoord door Agent 1. In overleg met Officier van Justitie 1, is Dafne Westerhof tegelijkertijd schriftelijk aangesteld als verzorger van Eva op Het Beloofde Varkensland hangende de zaak. De volgende dag ging Agent 1 op vakantie.
WILLEKEURIGE WIJZIGINGAgent 2 nam de afhandeling van Agent 1 tijdens zijn vakantie over. Tijdens deze afhandeling had hij overleg met Officier van Justitie 2. Om ondoorzichtige en niet gemotiveerde redenen werd er toen kennelijk ineens iets anders besloten. Dafne werd door Agent 2 telefonisch medegedeeld dat het varken terug moest naar de 'eigenaar'.
Dafne heeft na herhaalde verzoeken tot op heden noch van politie, noch van justitie een schriftelijke bevestiging/motivatie van dit nieuwe besluit ontvangen.
EVA MOET TERUG NAAR 'EIGENAAR' Dafne moet vandaag dinsdag 9 maart het 'gestolene' terugbrengen naar de 'eigenaar'.
Hoogstmerkwaardig omdat de zaak nog niet voor de rechter is geweest. Volstrekt onverantwoordelijk ten aanzien van de huidige gezondheidstoestand van het hoogbejaarde varkentje Eva.
VARKEN EVA IS VOOR JUSTITIE EEN DING
Eva is voor justitie een ding in plaats van een levend wezen dat intensieve medische verzorging nodig heeft. DAFNE WESTERHOF EN ZEER VELE BEZORGDE DIERENLIEFHEBBERS ZIJN VAN MENING DAT:
1. Eva recht heeft op een eerlijke en transparante rechtsgang. 2. Eva in afwachting van een gerechtelijke uitspraak op Het Beloofde Varkensland moet blijven, zoals in eerste instantie officieel werd besloten door Agent 1 en Officier van Justitie 1.
Een tijd geleden schreef ik al iets over mijn geliefde dierenarts Menco Heun. Kanker had hem te pakken gekregen en hij had ons, de ouders van de dieren uit zijn praktijk, gezegd dat hij de strijd met de ziekte ging aanbinden en ophield met dierendokteren. Dat was al een klap: ik hield veel van hem. Ik weet niet hoeveel van mijn poezen door zijn liefdevolle handen zijn gegaan in de minstens 30 jaar dat hij mijn dierendokter was. Hij heeft ze ingeënt, ontvlooid en ontwormd, nagels geknipt, gedragstherapie gegeven, opgepept als ze ziek waren, in slaap gebracht als het niet verder meer kon. Hij heeft een keer een belangrijke bijdrage geleverd aan een Schreeuw van de Leeuw waarin we een slapende poes nodig hadden. Hij had grote liefde voor dieren zonder sentimenteel of weekhartig te zijn. Hij zette zich op allerlei manieren in voor het dierenwelzijn. Ik had lange gesprekken met hem over kunst en liefde, hij is in al die jaren een soort vriend geworden die niet in je vriendenkring figureert, maar die je geweldig mist als hij er niet meer is. Vanavond las ik zijn overlijdensadvertentie in de krant. Verbreidt verdraagzaamheid stond erboven. Hij is 66 jaar geworden. Dierenkliniek Vondelpark blijft een goede praktijk, maar de huisdieren van Amsterdam en hun eigenaren zullen MENCO HEUN enorm missen.
Vanochtend werd ik wakker en waande me Agnes Kant. Ik werd wakker met een wat-is-er-ook-alweer-voor-naars-gevoel. O ja, ik heb mijn ziel en zaligheid aan de wilgen gehangen, ik ben geen SP-boegbeeld meer. Onmiddellijk daarna overviel me een ander gevoel: wat-is-er-ook-weer-voor-heerlijks: o ja, ik ben geen SP-boegbeeld meer. Ik heb mijn leven terug. Ik mag weer lachen, drinken, ik ga shoppen met mijn dochters, ik ga op een kookcursus, ik laat mijn nette pakjes in de kast hangen en hou mijn joggingpak van de sportschool soms de hele dag aan. Ik blijf de kranten lezen, ik blijf het nieuws volgen, ik blijf mijn mening houden. En ik zal mijn vuur en mijn kracht en mijn bezeten betrokkenheid bij mensen in de verdrukking op een andere manier vorm geven dan in de slangenkuil van de vaderlandse politiek. Ik dacht Ik krijg een nieuwe kans, mijn leven krijgt een nieuwe glans (vrij naar Shirley Zwerus). Zo werd ik wakker toen ik dacht dat ik Agnes Kant was. Ik hoop dat Agnes Kant zo ook wakker werd.
Velen van jullie kennen het verhaal al over het oude varken Eva dat verwaarloosd werd aangetroffen in Wormer. Toen niemand - ook niet vanuit de bevoegde instanties - actie ondernam heeft mijn vriendin Dafne Westerhof dat wel gedaan, zich beroepende op twee artikelen uit de gezondheis- en welzijnswet voor dieren, te weten:
Artikel 36 lid 3.Een ieder is verplicht hulpbehoevende dieren de nodige zorg te verlenen. Artikel 37 Het is de houder van een dier verboden aan een dier de nodige verzorging te onthouden.
Dafne heeft Eva, na voldoende informatie ingewonnen te hebben, dus meegenomen naar haar Het Beloofde Varkensland. Dierenarts Peter Klaver heeft Eva ondezocht en de nodige medicatie voorgeschreven. Eva ligt nu lekker warm onder een warmtelampen in een 'aanleunwoning', en krijgt échte varkensvoeding.
Eva dreigt nu - op haar welverdiende oude dag - terug te moeten naar haar eigenaar. Het hele verhaal is te lezen op www.familiebofkont.nl
Als je het daar - net als ik - niet mee eens bent, stuur dan alsjeblieft een steunbetuiging naar Dafne via mail@hetbeloofdevarkensland.nl
Het kwam erop aan, het allerlaatste lijsttrekkersdebat voor de gemeenteraadsverkiezingen bij Pauw & Witteman. Helaas ging de inhoud voor een groot deel aan me voorbij, doordat de verzengende hitte (niet debattechnisch, maar klimatologisch) in de Melkweg in Amsterdam door mijn scherm heen kwam. Je zag overal mensen die zweetdruppels wegwisten, zich koelte toezwaaiden, je zag de kapsels van de debaters instorten, de rimpels kwamen door de make-up heen. Behalve bij Pechtold natuurlijk, want die is van kunststof gemaakt. Ook de gespreksleiders glommen als spiegeltjes. Mensen mensen, ga een luchtje scheppen, we weten het nu wel. Laten we toch gewoon lekker naar buiten gaan en morgen opgefrist gaan stemmen!
Nog 1 nachtje slapen en dan komt fase 1 van de verkiezingskoorts even tot rust. Om overmorgen weer in vollere hevigheid op te laaien tot begin juni. Nog 3 maanden bakken vol politieke cliché's, opgevoerde tegenstellingen, verkettering van politici met wie tot voor kort enige samenwerking gesuggereerd werd. Schijnbaar informatief, in feite politieke poppenkast. Jan Klaassen, kijk achter je! Een boef!
De enige die garen spint bij de verkiezingskermis is de feestartikelenbranche. Hoedjes, toeters, slingers, ballonnen, een fiks deel van de partijbudgetten gaat daarheen.
Vanavond bleek dat mijn stempas nergens te vinden was. Ondanks mijn lichte sarcasme was ik toch in paniek. Enerzijds, wat maken die twee stemmen (gemeente en deelraad) nou voor verschil. Maar anderzijds, en dat is het gekke met stemmen, het voelt alsof er echt iets van afhangt, niet zozeer mijn leven, maar toch wel een klein stukje bestaansrecht. Na alle stapels oude kranten uitgeschud te hebben heb ik het biljet gevonden. En kan ik, lichtelijk zwevend maar toch opgelucht, naar het stemlokaal. Met een hoedje op mijn hoofd en een ballon aan een touwtje. Maar dat is ook omdat ik morgenavond de verjaardag ga vieren van een geliefd familielid.
Dit filmpje is speciaal voor mijn kleindochter, die heel graag Cola Light drinkt, maar de combinatie met Mentos nog niet kende. Voor jou Olivia, als je het maar niet zelf probeert!!!!
Oproep aan alle vrouwen in Nederland!!! Dag lieve vriendinnen, kennissen, collega's en alle vrouwen in Almere en Nederland! Ik roep julie op om op woensdag 3 maart een hoofddoek te dragen. Wij vrouwen moeten, tegen de Partij die Vrijheid in zijn naam heeft en de Vrijheid van anderen wil beknotten, een statemant maken. Het is nog niet zo lang geleden dat wij, of onze moeders en grootmoeders een sjaal om het hoofd droegen. Het was mode of gepast wanneer vrouwen naar de kerk gingen om een hoofddoek te dragen. Vrouwen van Nederland! Ik vraag jullie solidair te zijn met de vrouwen voor wie het een keuze is om dagelijks een hoofddoek te dragen. Hebben we er last van ?? NEE Is het lelijk?? NEE Is het aanstootgevend?? NEE Wanneer jullie het met mij eens zijn dat iedereen de Vrijheid moet hebben om zich te kleden zoals hij of zij wil... Draag op woensdag 3 maart en vooral wanneer jullie gaan stemmen EEN HOOFDDOEK Draag deze zoals je het leuk of prettig vindt, een grote of een kleine, het maakt niet uit. Wij zullen vrouwen verzamelen en een leuke foto ervan maken. Die sturen we dan naar de kranten. Heb je geen hoofddoek? Vraag dan aan je moeder of oma, of aan je buurvrouw uit Turkije, Iran, Afghanistan of Irak om er één te lenen. Doe vooral allemaal mee en zegt het voort!!!
