Af en toe schrijft Arnon Grunberg een juweeltje op de voorpagina van de Volkskrant, en dan word ik aangegrepen. Vandaar dat ik het hier overneem (mag geloof ik eigenlijk niet, maar ja...)
..en toen ik vandaag in die prachtige, door velen vervloekte grachtengordel temidden van een extatische Oranje massa stond te juichen voor het Nederlands elftal, en toen we later op het Museumplein met ons honderdduizenden Bloed, Zweet en Tranen zongen ('de koek is op'), wist ik één ding zeker: dit volk snakt naar saamhorigheid, naar met z'n allen, naar feesten zonder rotzooi, naar opgepakt in een bomvolle stad elkaar toch ruimte gunnen, naar geen cynisme, geen gescheld, naar de good old gezelligheid. Nummer 2 was vandaag nummer 1 en de zwartkijkers waren lekker thuis gebleven. Een grote dikke oranje pleister op de wonden. Het was een heerlijke troostrijke dag, waarmee onze nieuwe burgemeester overigens een goede eerste klap-daalder-waard heeft uitgedeeld.
Binnen drie uur zag ik gisteravond opgetogen illusies omslaan in desolate desillusie. Ik fietste voor de wedstrijd naar mijn voetbalvrienden langs het Museumplein, terwijl uit de helicopter massa's oranje Gerbera's over de extatische menigte werden uitgestrooid. Toen ik 3 uur later terugfietste, moest ik langs aangeslagen en aangeschoten (en overal pissende) fans-in-rouw, de oranje plunje was door één rottig doelpuntje verflenst tot vale vodden en uit de hemel kwamen geen bloemen meer, maar druilerige regendruppels. Het was onvoorstelbaar, onwerkelijk, voer voor massapsychologen.
En nu? Lekker diep ademhalen, de beessies en pletterpetten terugbrengen naar de diverse verkooppunten (goede actie!) en enthousiast juichen voor de zilveren ploeg in Amsterdam. Wel de op één na beste ploeg ter wereld, tenslotte, daar gaan we ook feest voor vieren.
En dan, morgenavond, begint de reeks STERREN OP HET DOEK weer. Het vierde seizoen alweer. U weet wel, BN-ers worden geportretteerd door drie beeldend kunstenaars en mogen één kunstwerk mee naar huis nemen. Op Nederland 2, 21.20 uur, eerste gast: J.P. Balkenende. Hij is overigens geportretteerd (door 3 zeer goede kunstenaars) voor de val van het kabinet. Acht weken lang wordt het programma weer uitgezonden, bij Omroep Max. Behalve J.P. Balkenende worden ook Liesbeth List, Marc Marie Huijbregts, Willeke van Ammelrooij, Frans Bauer, Yvon Jaspers, Ron Brandsteder en Carrie Tefsen geportretteerd. Ik weet niet in welke volgorde van uitzending, al presenteer ik het zelf. Ik denk dat het een mooie reeks is geworden.
Dit is een foto bij het portret gemaakt door Maarten Welbergen, één van de drie portrettisten van de ex-premier.
Als we vanavond weer verstijfd van schrik zitten wegens de grove overtredingen en de dramatische valpartijen, bedenk dan even: voetbal is niet alleen oorlog, maar meer nog THEATER.
Waarom zit er bij al die eindeloos wauwelende mannen op tv nooit eens een vrouw? JIk begin chagrijnig te worden van die elkaar overlappende en beconcurrerende borreltafels met mannen in wisselende samenstellingen, die tijdens dit WK elke avond op meerdere netten tegelijk zitten te blazen, als het even kan met een vette vleug seksisme (VI Oranje, Derksen over lekkere wijven en Yolanthe beledigend), en maar lachen, wat een lol! Het is, net als Ranking the Stars, genant, maar amusant om naar te kijken en je wordt ook vaak deskundig bijgepraat over foebel, maar het schreeuwt om een nieuwe fem-golf of een herstart van Vrouw en Paard en de Tafel van Vijf. Ooit is voorgesteld bij Studio Sport om vrouwen in de panels te halen, maar dat werd met overgrote meerderheid de vergadering uit gestemd. Vera Pauw misschien, opperde iemand, die was toen bondscoach vrouwenvoetbal bij de KNVB, en met succes! Vera Pauw? Nee, die is te onbekend. O, is dat het criterium? Ik kende persoonlijk Piet de Visser niet voor ik hem avond aan avond zag analyseren. (Piet de Visser? Die met dat pruikje en die tanden, maar wel heel veel verstand van voetbal). Dus een kip- en ei-kwestie. Bij de regionale omroepen zijn vrouwen die sportprogramma's presenteren (dochter van Evert te Napel bijvoorbeeld, bij Omroep Gelderland) en dat heel erg goed doen. Ik denk aan Barbara Barend, bekend en geen kleine jongen in voetballand. Het is een onzinargument dus en gewoon onwil en ouderwets mannengedoe. Ze voelen zich waarschijnlijk niet 'lekker onder ons' als er vrouwen bij zitten. Zet voor mij mij een paar 'onbekende' vrouwen met verstand van zaken over voetbal aan tafel en laat de uitgezakte en beborsthaarde Joep (sorry, Youp) van 't Hek lekker thuis, die heeft er toch geen 'verstand van', zegt hij zelf, en het scheelt een hoop geld heren! Bovendien wordt ons een lelijk gemakzuchtig lied bespaard.
Jan Blokker, de beste columnist van Nederland, is gisteren overleden. Maandag 5 juli stond zijn laatste column in NRC Next. Wat zal ik hem missen! (treffende enmooie zin over de gedenkwaardige dag van gisteren van De TV van Willemijn: een dag van grote winst en groot verlies)
‘Een informateur’, schreef Felix Rottenberg twee weken geleden in Het Parool, ‘moet verwarring zaaien, pauzes inlassen en de druk met nachtelijke telefoongesprekken langzaam opvoeren’ – en hij ontsloeg op papier het oliemannetje Rosenthal dat alles verkeerd deed. Zijn keuze viel vervolgens op Jaap Burger, die in 1973 de ‘onmogelijke’ coalitie tussen christenen en progressieven voltooide. De heer Burger bleek helaas overleden, maar Felix, die haast had, presenteerde dezelfde week zijn derde kandidaat: Alexander Rinnooy Kan.
In het landsbelang zou het goed zijn als het grootste deel van het volk nog lang in de ban blijft van voetbal en een piepklein groepje zich onledig blijft houden met de kabinetsformatie, over links, over rechts en weer terug. Het is lange tijd niet zo vreedzaam geweest in dit zonnige land. Persoonlijk geniet ik buitensporig van het WK, inclusief de ellenlange voor-, tussen- en nabeschouwingen door de elkaar beconcurrerende mannenpraatgroepen Studio Sportzomer (NOS) en VI Oranje. Ik mis niks. Jack van Gelder vanuit Zuid-Afrika als je een beetje serieus, maar toch schalks bijgepraat wil worden, Wilfred Genee vanuit café-Scheveningen als je vette variétépraat over voetbal en lekkere wijven wil. Lachuh! Pikant detail van het laatste programma (met als nieuw komisch duo Johan Derksen en René van der Gijp): Gillette, van de scheermesjes, is één van de sponsors. Zou het een nieuwe publiciteitsstunt zijn om juist Johan Derksen als centrumspits te nemen: zover het oog reikt groeit onappetijtelijke beharing uit die man. Misschien ook wel waar het oog niet reikt...Een natte droom voor een scheermesjesfabrikant.
