Hoorde net een uitzending van het onderzoeks-radioprogramma Argos (VPRO) over pleegouderschap. Het ging vooral over het strenge voortraject dat potentiële pleegouders moeten ondergaan voor ze goedgekeurd worden om een pleegkind (of meerdere pleegkinderen) te mogen verzorgen. Een grondig, betuttelend traject (STAP heet de training), één van de mogelijkheden om 'goedgekeurd' te worden. Daar was al heel wat kritiek op, vanuit Argos. Nu heb ik vrienden, die na dit voortraject twee pleegkinderen toegewezen kregen. Twee broertjes. Mijn vrienden hadden/hebben geen idee wat er met de jongetjes gebeurd was voor ze in hun gezin kwamen. Het oudste jongetje bleek zeer problematisch, was niet te handhaven in het gezin, moest weer overgeplaatst worden. Het andere jongetje doet het geweldig, is leuk en lief. Nu verkeert iedereen weer in onzekerheid omdat de moeder van de jongens (die ook nog vier andere uit huis geplaatste kinderen heeft) de kinderen terug wil, de rechtzaak komt eraan. Dat kan, als de rechter de moeder in staat acht de kinderen weer te hebben, is dat natuurlijk prima. Alleen: de pleegouders hebben in de vele maanden dat het jongetje bij ze woont, niemand van Jeugdzorg gezien. Uiteindelijk, nu de rechtzaak aanstaande is, is een voogd één (1) keer langs geweest. Er is geen enkele controle geweest op het ontvangende gezin, er is geen gesprek ter plaatse geweest met kind en/of (pleeg-)ouders, na de grondige voorbereiding is geen sprake van enige nazorg na plaatsing. Zoals ik het, van een afstandje, zie, is het een zootje bij Jeugdzorg (waaronder talloze instellingen vallen). Geldverslindende voortrajecten, geen enkele begeleiding na plaatsing.

Naam pleegouders bij mij bekend.