Wat een verwarrende dagen hebben we achter de rug! Verdriet om de chaos in Den Haag, bij mij wel tenminste. Ik kan de strategieën van de knappe jongens in de Trèvezaal absoluut niet volgen, ik heb geen idee waar de heren op uit zijn. Wouter Bos, die als partijleider niks anders kon dan bij het standpunt: Weg uit Uruzgan, blijven. Ongezonde combinatie dus, partijleider en vice-premier. Had hij daarom die koppige haast? Was er geen time-out te bedenken, om ergens nog enige wijsheid vandaan te halen? Was er maar een verstandige dame als Femke Halsema bij betrokken geweest, die had de jongens wel tot de orde geroepen.

Wat overblijft: chaos, verbittering, moddergooierij. En een enorme hoop schroot in Uruzgan, kapitaalvernietiging van het zuiverste water. Alle betrokkenen smijten scherven en splinters naar elkaars hoofd, jongens met harde koppen. En de verkiezingscampagnes die ineens in de hoogste versnelling over ons uitgegoten worden. De gemeenteraadsverkiezingen worden overvleugend door de landelijke verkiezingen. En intussen moet een handjevol ministers maandenlang allerlei besluiten in de ijskast zetten. 

Maar laten we even niet vergeten, dat bij alle rommel ook prachtige gouden medailles in Vancouver zijn veroverd. Het intense geluk van Mark Tuitert en Ireen Wust, en eerder al van Annette Gerritsen en Sven Kramer, zijn gouden pleisters op onze wonden hier. En dan krijgen we morgen de 10 kilometer met Sven nog....