Nog 1 nachtje slapen en dan komt fase 1 van de verkiezingskoorts even tot rust. Om overmorgen weer in vollere hevigheid op te laaien tot begin juni. Nog 3 maanden bakken vol politieke cliché's, opgevoerde tegenstellingen, verkettering van politici met wie tot voor kort enige samenwerking gesuggereerd werd. Schijnbaar informatief, in feite politieke poppenkast. Jan Klaassen, kijk achter je! Een boef!

De enige die garen spint bij de verkiezingskermis is de feestartikelenbranche. Hoedjes, toeters, slingers, ballonnen, een fiks deel van de partijbudgetten gaat daarheen.

Vanavond bleek dat mijn stempas nergens te vinden was. Ondanks mijn lichte sarcasme was ik toch in paniek. Enerzijds, wat maken die twee stemmen (gemeente en deelraad) nou voor verschil. Maar anderzijds, en dat is het gekke met stemmen, het voelt alsof er echt iets van afhangt, niet zozeer mijn leven, maar toch wel een klein stukje bestaansrecht. Na alle stapels oude kranten uitgeschud te hebben heb ik het biljet gevonden. En kan ik, lichtelijk zwevend maar toch opgelucht, naar het stemlokaal.
Met een hoedje op mijn hoofd en een ballon aan een touwtje. Maar dat is ook omdat ik morgenavond de verjaardag ga vieren van een geliefd familielid.