Soms kruisen paden elkaar even op een bizarre manier.
Vorige week donderdag mocht ik een lange (werk-)dag doorbrengen met Frans Bauer. Ik interviewde hem voor een tv-programma. Hij was aardig, grappig, belangstellend, beleefd en geduldig. Vertelde o.a. over zijn grote liefde voor zijn familie. Over de ring van zijn opa die hij altijd draagt. Het was een heerlijke dag.
Daarna zag ik, zondagavond, Banana Split. Hij is geen begenadigd presentator, maar straalt kinderlijke vrolijkheid uit, goed voor dat programma.
De dag erna, maandag, zag ik eerst een spotje van de Energie Maatschappij. Daarin moet hij dommer doen dan hij is, en dat doet hij slim.
Vlak erna, ook nog maandagavond, zijn eerste bijdrage in De Wereld Draait Door. De meest komische televisiemomenten kondigde hij aan. Houterig, stijf, maar hij deed z'n best.
En toen, maandagavond laat, dat nare nieuws. Zijn oom had zijn tante, de zuster van zijn moeder, vermoord waarschijnlijk, en daarna zichzelf zwaar gewond. Op het kamp, naast het huis van zijn ouders. Frans en zijn broer waren onmiddellijk ter plekke: ze wonen allemaal vlak bij elkaar, de Bauers. Ik zag het ontstelde, bleke, ontdane gezicht van Frans. Een heel ander gezicht dan al die dagen ervoor.

Ik leef met hem mee.