Ik zat me net af te vragen of deze uitglijder van Gordon Brown niet precies bloot legde wat zo irritant en onuitstaanbaar en hypocriet is aan al die politici die zich in verkiezingstijd onder het gewone volk begeven om daar nietszeggende wisselende contacten te leggen en als ze weer onder hun comfortabele gelijken zijn braken van datzelfde gewone volk. Ze schudden handen, delen folders uit of bloemen en over en weer weet iedereen hoe hooghartig en zinloos deze toneelstukjes zijn.

En toen las ik mijn favoriete columnist Bas Heijne. Dat bespaarde mij een hoop kromme zinnen, want zoals altijd zegt hij het beter, onder de kop Bekrompen politiek.

Overigens staan in de NRC-bijlage Opinie & Debat nog twee fantastische stukken. Eén van Fred Feddes over de 5 % vaste verongelijkten en zeurpieten die Nederland rijk/arm is (de vergelijking met een reisleider en hoe die moet omgaan met de 5 % ontevreden reisgenoten is heel leuk uitgewerkt), en één (lezing) van Abram de Swaan over Anne Frank, haars ondanks idool geworden. De stukken zijn helaas te groot om over te nemen, ik kan alleen maar doorlinken naar de samenvattingen. Om even aan te ruiken.