wat is het toch ongemakkelijk dat je sinds gisteren voortdurend zit te kijken, zeg maar gluren, naar een kind dat in één grote klap zijn jeugd is kwijt geraakt. De camera likt hem af, heeft hij zijn ogen al een beetje open, hoe heet hij, hoe oud is hij, waar woont hij....ik had het jongetje gegund dat hij in de beslotenheid van zijn familie kan rouwen en verwerken. Maar hij is door de vliegtuigramp in Tripoli niet alleen zijn ouders kwijt geraakt, maar ook zijn privacy. Ongemakkelijk is zacht gezegd.