Twee oude helden zijn deze week overleden. Ik heb ze beiden geïnterviewd voor de schoolkrant van mijn middelbare school, toen ik 16 was. Ton van Duinhoven en Conny Stuart. Beiden hebben zich al jaren niet meer in het openbaar vertoond. Ton ongewild, zijn conditie liet het niet meer toe. Conny expres: ze wou met haar 'ouwe kop' niet meer 'te kijk' staan. Ik heb haar nog wel eens gesproken, een paar jaar geleden, en haar gesmeekt of ik haar nog één keer voor mijn televisieprogramma mocht interviewen. Ze moest er niet aan denken, zie boven. Een adellijke, prachtige dame en een enorm leuke heer, bijna tegelijk zijn ze gaan hemelen. Gezellig daarboven.
Misschien is dit liedje niet passend, juist nu, maar wel zo treffend voor Conny Stuart: ER ZIT NOG LEVEN IN DE OUDE KAT, tekst Annie M.G. Schmidt, muziek Harry Bannink.
