de grootste opgave van deze tijd zal zijn woorden te vinden om het belang van kunst & cultuur te verdedigen tegen de stem des volks die vindt dat dat linkse hobby's zijn van de kleffe elite uit de grachtengordel. Ik plak maar een paar veel gebruikte scheldwoorden achter elkaar. Het lijkt op de discussies over psychiatrie: je voelt je totaal machteloos als je met je rug tegen de muur wordt gedwongen het nut en belang ervan te verdedigen. Freek probeerde het vanavond bij De Wereld Draait Door ook weer, zonder enig succes. Natuurlijk, Matthijs en Marc Marie begrepen hem wel (al speelde Matthijs bekwaam de advocaat van de duivel en verzandde de discussie totaal over Billy Elliott en subsidie voor Vincent van Gogh). Later probeerde de meesterlijke bouwkunstenaar Joost Conijn het bij Pauw & Witteman het ook nog een keer, zoals een beeldend kunstenaar betaamt: lichtelijk onbeholpen. Kunst is schoonheid, zei hij, alles wat je ziet (architectuur, auto's, een goed boek of een film) om je heen wat schoonheid heeft, wat je raakt of ontroert, is door iemand gecreëerd, door een creatieve geest, en dat is allemaal kunst eigenlijk. En daarop bezuinigen is heel erg jammer. (..) Op schoonheid bezuinigen is heel erg armoe.

Misschien moeten we consequent de vergelijking met voetbal trekken. Daar gaan vele miljoenen overheidsgeld naar toe. Wat is daar het nut van? Ik zou het niet weten. Het is gewoon leuk. Het houdt het testosteron voor een paar uur van de straat. Maar het nut? Niet meer dan het nut van kunst in elk geval.

Voetbal is passie. Om het te doen en om ervan te genieten.
Kunst ook. Kunst is (vaak) een groot genot. Balsem voor de ziel. Voor de geestelijke gezondheid van een volk onontbeerlijk. Maar ga dat maar eens "wetenschappelijk bewijzen". Het is gewoon zo. Ik heb gezegd.