Ik werd op mijn wenken bediend: de vragen die ik mij stelde over de demente mevrouw en de 84-jarige meneer die haar na een rechtszaak mocht bezoeken werden beantwoord. O.a. door Sybrand, die andere kranten leest dan ik en daarin het volgende las:

De oude dame, over wie je schrijft, werd door haar bewindvoerder van haar vriend gescheiden. Die bewindvoerder en mentor was echter ook haar neef. Heel gek. De dochter van de opzij geplaatste vriend nam dit niet en heeft er alles aan gedaan om haar vader en zijn vriendin weer samen te brengen. Het werd uiteindelijk een rechtzaak. De rechter had een hart en heeft de zaak geschorst om naar de oude vrouw te gaan. Hij heeft haar gevraagd: zegt de naam zusenzo van uw vriend u iets? Dat was zeker het geval, de vrouw ging rechtop zitten. Wilt u dat hij bij u op bezoek komt? De vrouw heeft geantwoord: "Ja dat zou heel aardig zijn, heel fijn." De neef had zijn tante anderhalf jaar geleden een brief laten ondertekenen waarin hij haar liet zeggen dat zij geen contact meer wenste en (hear, hear) haar vriend geen recht had op wat voor erfenis dan ook.
Het stond allemaal in mijn krant en ik zou er ook graag een roman over schrijven als ik dat kon: een schandroman.
Hoe een neef twee mensen die weinig tijd meer hebben maar liefst anderhalf jaar uit elkaar houdt, om god mag weten wat voor reden.