Door een onverwacht vrije middag heb ik in een paar uur tijd vier heerlijke tv-programma's van de afgelopen dagen mogen zien.

Ik begon met het Uur van de Wolf van 5 december, een ontroerend portret van J.K. Rowling n.a.v. de laatste Harry Potter. Het was een herhaling en ik geloof dat ik hem al een keer gezien had, maar dat maakte mijn tranen er niet minder heet van.

Toen de twee laatste afleveringen van Strafpleiters (Kijken in de Ziel), topadvocaten zoals dat heet met fluwelen scherpte ondervraagd door Coen Verbraak. Over de grenzen van het vak, het geweten, de persoonlijke dilemma's, ongelooflijk goede serie was dat weer. Deze serie overtrof wat mij betreft die van de psychotherapeuten en de topcoaches, en daar was ik al zo van onder de indruk. What's next Coen Verbraak?

Tot slot wil ik Pavlov aanbevelen, waar ik er 2 van heb gezien. De vraag die centraal staat bij deze NTR-serie rond acht BN-ers is: Waarom ben ik zo? Jack Valkering gaat met telkens iemand anders langs wetenschappers die proefondervindelijk proberen uit te zoeken waarom iemand een bepaalde aanleg of talent heeft. Vanavond zag ik een heerlijke aflevering met de topkok Alain Caron. Waar schuilt zijn talent in en waar komt het vandaan? Vorige week zag ik de acteur Edo Brunner uitzoeken waarom hij dik is. 

Al met al: ze zeggen vaak Er is niks op de tv, maar dat is gewoon niet waar.