en enerverend was de anderhalf uur durende documentaire over, of nee, het gesprek met Jan Blokker. In de laatste twee jaar van zijn leven gunde hij ons een testament-in-beeld, waar ik buitengewoon ontroerd door was. Met zijn laatste krachten, op het laatst zelfs met zuurstofslangetjes in zijn neus, bewees hij weer eens hoe verschrikkelijk het is dat hij er niet meer is. Zijn les in tachtig jaar Nederlandse geschiedenis (zijn leven), en vooral zijn scherpzinnige, maar sombere observaties over de grimmige golf die nu over ons heen dendert verdienen het om weer en weer bekeken te worden. Ik ga de opname van dit lange gesprek zeker nog enige malen bekijken, om mijn dorst te lessen naar intelligente, onafhankelijke analyses, die door bijna niemand (in de journalistiek) gelest wordt. Met uitzondering van Bas Heijne en Bert Wagendorp, ok. Maar zij kunnen het gemis van Blokker niet helemaal verzachten. Sterker nog, ik denk dat zij schatplichtig zijn aan zijn unieke manier van denken en schrijven en dat zij dit zelf ook vinden.

Dit programma (van o.a. Chris Kijne, Schmidt & Doebele) is nog digitaal, bij Holland Doc, te bekijken. Doe het, voor de broodnodige reiniging van verwarde geesten (zoals de mijne).

Posthuum bedankt, Jan Blokker.