Als je toch elke week een klein moment van ontroering en geluk van de televisie wil plukken, moet je gewoon altijd naar de Taarten van Abel kijken. Elke zondagavond om 18.10 uur op Nederland 3: kleine verhalen, grote ontroering, georganiseerd door de fabelachtige Siemon de Jong (= taartenbakker Abel). Deze taart is gemaakt door de kleine Hugo wiens vader door 'zelfmoordpleging' is gestorven en die een taart maakte voor zijn lieve oppas Tiny aan wie hij vooral na de dood van zijn vader, 2 1/2 jaar geleden, zoveel steun heeft. Het juweeltje van de week, zoals altijd.
Nu de driedelige documentairereeks van Coen Verbraak VAN KOOTEN EN DE BIE SLOEGEN WEER TOE binnenkort (a.s. zondagavond) drie weken lang op de televisie komt, slaat bij mij de heimwee naar de twee helden hard toe. Ze druppelen al voor, de beelden van Van Kooten en De Bie , ze dwarrelen al rond en je ziet af en toe stukjes scènes uit het verleden. Wat kan je mensen toch verschrikkelijk missen, zelfs als het televisiemensen zijn. Ze leven allebei nog, gelukkig, maar we zijn ze definitief kwijt als vaste ijkpunten van de samenleving. Niemand komt ook maar in de buurt van wat zij ons boden: een vaak actuele, spitsvondige, snoeiharde, liefdevolle, oergeestige, intelligente bijsluiter bij ons dagelijkse leven. We zullen ons moeten behelpen met de ongetwijfeld knappe documentairereeks van Coen Verbraak, maar het zal ook een beetje zout in de wonde zijn: Kees en Wim worden, in elk geval door mij, zeer node gemist. Zo onweerstaanbaar als zij waren is niemand daarna nog geweest.
Even net als vroeger: drie zondagavonden, Nederland 2, tien voor half negen
Wat een benauwenis, bij de magistrale aflevering van 24 uur met....LA Raeven. De mooie, dunne, ingewikkelde, kunstenaarstweeling Liesbeth en Angelique Raeven, die van hun symbiotische en door eten gedomineerde relatie intrigerende kunstwerken (films, installaties) maakt Ze waren een etmaal bij Wilfried de Jong te gast en het was prachtig en benauwend van haat en liefde. Wat ontzettend jammer dat we de hele 24 uur niet op Internet kunnen zien. Wat een verdriet tussen die twee...
Er staat elke maand een zkv van A.L. Snijders op de website Hard//Hoofd. Dat is afgesproken. Vanmiddag heb ik de redactie een brief geschreven.
Geachte Redactie,
Ik ben geïnterviewd door een meisje van een glimmend blad. Vandaag stuurde ze me het interview met enkele aanvullende vragen. Ze vroeg of ze een zkv mocht toevoegen dat ze bij Hard//Hoofd gelezen had. Ik zei ja. Zoals jullie weten ben ik een oude man, veel ouder dan Matthijs van Nieuwkerk en Jeroen Pauw. Ik weet niet of het met mijn leeftijd te maken heeft of met mijn karakter, maar ik bezoek nooit websites, en onbekende woorden zoek ik altijd op in papieren boeken. In verband met het verzoek van het glimmende meisje veranderde ik van koers: ik bezocht de website Hard//Hoofd. Het lijkt me een goed blad, ik ga het voortaan (en met terugwerkende kracht) lezen. Wat me vooral prikkelde was de proclamatie uit 2009. Als de leeftijd van Matthijs v.N. en Jeroen P. al problematisch is, hoe zit het dan met jullie medewerker die de zkv's schrijft? Ik suggereer een antwoord: schrijven is geen krachtsport, de spieren spelen geen rol, woorden zijn leeftijdloos. Nescio schreef aan het eind van zijn leven over de dingen die hem als 18-jarige ook al bezighielden. En op dezelfde toon. Schrijvers zijn geen sporters, ze hoeven geen progressie te tonen. Ze hoeven geen emoties los te maken bij Mart Smeets. Liever niet.
Misschien hoort u tot de miljoenen die vanavond naar de finale van The Voice of Holland hebben gekeken. Misschien, waarschijnlijk, ook niet. Ik wel (want familieleden in de gevoelige TVOH-leeftijd). In de finale zat Erwin Nijhoff, ik heb dat al eerder gemeld. Een geweldige zanger, die helaas op de derde plaats eindigde. Ooit was hij gast in het door mij gepresenteerde cultuurprogramma De Plantage. Twee keer zelfs. We hadden toen ook een rubriek, Onder de Douche, een soort DWDD-voorloper: klassieke nummers gezongen door bekende Nederlandse en Vlaamse zangers en zangeressen. Er is een mooie gelijknamige cd van gemaakt. Er staan verbluffend mooie nummers/versies op. Onder andere van Erwin Nijhoff. Eén van de mooiste vertolkingen, van een nummer van Kris Kristofferson: Let me make it through the night. Ik had gewild dat hij vanavond The Voice of Holland was geworden, voor mij was hij dat in 1995 al. Luister maar.
Soms kom je bijna per ongeluk in een voorstelling terecht waarvan je zou willen dat iedereen (die houdt van poëzie, muziek en theater) hem zou kunnen zien. Ik kan niet meer doen dan de voorstelling Klaarlichte Nacht door Theatergroep Flint heel erg warm aanbevelen. In het mooiste, bijna-kleinste theatertje van Amsterdam, De roode Bioscoop (om de hoek bij The Movies, Haarlemmerplein) beleef je de poëzie van de Vlaamse dichter Herman de Coninck, meesterlijk in muziek gebed door cellist Ernst Reijseger en pianist Wolfert Brederode en natuurlijk door acteur/muzikant Felix Strategier (= gebroeder Flint). Het is een klein zaaltje, maar als u even naar hun site gaat kunt u kaarten bestellen. DOEN!!
donderdagavond, hartverscheurend mooie documentaire door Petra en Peter Lataster over hun (schoon-)ouders, vader de prachtige schilder Ger Lataster en zijn vrouw. Echt mooi!
In de vorige email maakten we al bekend dat actrice Nelly Frijda en singer/songwriter Qeaux Qeaux Joans bij Theodor en Gijs zullen aanschuiven. Ook Eva Hoeke (ex-hoofdredactrice van Jackie) zal zondag aan tafel plaatsnemen. Voor deze keer wordt de column door Aaf Brandt Corstius gedaan.
Tip! Op zondag 15 januari speelt Theodor Holman ook in Klein Bellevue de monoloog En halt!, over het leven van Theo van Gogh.
zo 8 jan, 16.30 uur Fluisterende olifanten
De gasten van 8 januari:
Actrice Nelly Frijda is bij het grote publiek o.a. bekend als Ma Flodder. In 2009 richtte ze de politieke partij Red Amsterdam op, met als grootste programmapunt het stopzetten van de Noord/Zuidlijn.
De muziek van singer/songwriter Qeaux Qeaux Joans is het best te omschrijven als Rhythm & Blues met invloeden van de hedendaagse popcultuur. Onder de vleugels van Terry Mann leerde ze de fijne kneepjes van het improviseren/entertainen. Na samenwerkingen met o.a. Wicked Jazz Sounds Family, Judas Priest en Perquisite, gaat ze nu voor haar eigen debuut.
En als derde gast: Eva Hoeke (ex-hoofdredactrice Jackie).
presentatie Theodor Holman, Gijs Groenteman column Aaf Brandt Corstius
Deze nieuwsbrief is een publicatie van Theater Bellevue. Niets uit deze uitgave mag zonder schriftelijke toestemming worden overgenomen. U ontvangt deze nieuwsbrief, omdat u een relatie van Theater Bellevue bent. Wilt geen nieuws of aanbieding ontvangen. Klik dan hier
Dit is rapper Kempi, in tranen vanwege de goddelijke voorzienigheid die Corrie Konings (nou ja, eigenlijk Ali B) op zijn pad bracht. De levensliedzangeres en de ex (?) criminele rapper. Zo'n mooie ontmoeting kan alleen in mijn favoriete programma: Ali B op volle toeren. En wat een prachtige aflevering was het vanavond weer: Huilen is voor jou te laat meets Stress van rapper Kempi. Bij het hartelijke levenslied van Corrie kwamen de tranen bij Kempi, want Corrie begreep hem. Van Huilen is voor jou te laat is een videoclip van gemaakt (bijt je even door de reclamesecondes heen), geniet met mij en mis vooral Ali B's Op volle toeren niet! Het is een belangrijk programma, de betekenis overstijgt het idee zou ik bijna zeggen.
