Dé hit van 2009 op festivals, pure markten, buurt- en/of particuliere feesten, stranden, parades, kortom overal waar de feestvreugde een oppepper kan gebruiken. Ook voor personeels- en kinderfeesten, Sinterklaaspartijen, film- of tv-opnames en andere festiviteiten.
Heerlijke pannekoeken, hartig of zoet, de snack voor de lekkere trek!
met een glas eerlijke ranja of een pittig kopje koffie.
Zoek hem op, en als u hem niet treft, vraag de organisatie waar hij blijft!
is er nog maar één man die na de kerkgang van morgen met vrouw en vier (vijf?) kinderen zijn vertrek uit de politiek bekend kan maken: de minister van GEZIN, minister Rouvoet.
Op verzoek van Frascati komt deze legendarische voorstelling van Hotel Modern terug naar Amsterdam
Een bosje peterselie, een berg zaagsel en roestige spijkers. Het is een greep uit de ingrediënten die de theatergroep Hotel Modern inzet voor een huiveringwekkend tafereel. Beleef nog één keer de afschrikwekkende reis langs de gruwelijkheden van WOI, ook wel bekend als de Grote Oorlog.
Ik kan niet uitleggen waarom, maar de voorstelling INNENSCHAU van Jakop Ahlbom is sensationeel. Het is muziek (Alamo Race Track, super!), het is dans (onvoorstelbaar), het is een soort liefdesverhaal, het is bijna woordloos maar een anderhalf uur durend avontuur van geluiden en beelden en dans. Op de site van Jakop Ahlblom zie je de speellijst. Gaan als je kunt en/of wilt.
Wie heeft ooit het ultieme meisjesboek SCHOOLIDYLLEN van Top Naeff gelezen? En wie niet? Voor al diegenen is deze aanbeveling. Bij uitgeverij Gottmer is vandaag een heruitgave van dit hartverscheurende en grappige boek verschenen. Het is geschreven in 1900. Hoofdpersoon is Jet van Marle, een eenzaam, beetje opstandig maar innemend jong weesmeisje. De avonturen van haar en haar vriendinnenclubje (de Krans), de tijd waarin het speelt, het intens droevige einde (Jet, van wie we zo zijn gaan houden in de loop van het verhaal, sterft aan tbc!) maken dit tot een baanbrekend en bijna tijdloos boek. Natuurlijk is het ouderwets. maar journaliste Kalien Blonden heeft deze heruitgave (helemaal haar werk) voorzien van noten die begrippen en woorden die nu niet meer begrepen worden verduidelijken.
Ik had Schoolidyllen gelezen toen ik 14 was, en nu weer. En het gekke is: ik moest weer huilen. Dikke tranen! Ik vond vroeger Joop ter Heul en 'n Zomerzotheid leuker, maar Schoolidyllen aangrijpender. Het is echt de moeite waard om het ofwel te herlezen, ofwel voor het eerst te lezen. En probeer ook eens kinderen en/of kleinkinderen eraan te krijgen....
Donderdagavond las ik het uit en gebruikte mijn tranen voor Jet van Marle ook maar voor Hans van Mierlo.
- Geen waardeoordeel, maar een gedachte: kleine (hulpeloze) kinderen en kinderen-in-de-maak zijn 'redenen' voor Wouter Bos en Kamiel Eurlings om de landspolitiek te verlaten. Prijzenswaardig. Een totaal hulpbehoevende (want zeer invalide) vrouw is voor Job Cohen geen 'reden' om zich voor 200 % aan de landspolitiek te gaan wijden. Rare tegenstelling. Ik ben er overigens van overtuigd dat Lidy Cohen een doorslaggevende stem heeft gehad in de stap van Job Cohen, anders had hij het zeker niet gedaan.
- de dag na donderdag 11 maart is er noch voor Wouter Bos, noch voor Job Cohen (in het lawaai van juichen en klappen van de partijgenoten) een aanleiding om ook maar 1 woord van verdriet in de openbaarheid te wijden aan het overlijden van de grootse politicus Hans van Mierlo. Met Felix Rottenberg dacht ik Hadden jullie niet een paar dagen kunnen wachten met deze wachtwisseling? Job Cohen heeft daar zijn spijt over betuigd, maar toch...wat een onaantrekkelijke onmenselijke wereld is de politiek toch.
- Het afscheidsgebaar van Job Cohen voor de stad Amsterdam was het katholieke zegenen van de boor die de fundamenten van 'zijn', nee van onze stad naar God gaat helpen.
- drijfveer van de twee vertrekkers zal volgens mij voornamelijk zijn zich eindelijk los te maken van de vermaledijde Balkenende-norm en, zeker voor Wouter Bos, van de vermaledijde naamgever van die norm. En naast hun nieuwe banen iets meer tijd voor hun privéleven te hebben.
- de grachtengordel, nog preciezer: de Herengracht, is in minder dan 24 uur, twee mooie aantrekkelijke bewoners kwijt geraakt, twee slimme sexy mannen. Allebei prachtige sprekers met prachtige stemmen. Waarbij moet worden aangetekend dat Van Mierlo een nog begenadigder spreker was dan Job Cohen. Ramses Shaffy zong het al: Het is stil in Amsterdam.
- Ineens verloor de lege mantra van Geert Wilders (allochtonen knuffelen, kopjes thee drinken, Marokkaans tuig) die hij vandaag weer als een automatisch geweer afvuurde tegen Cohen alle kracht: het werd eigenlijk zielig. Ik heb goede hoop dat zijn schrille opgefokte kreten afketsen op Cohens rustige overtuigingskracht. Dat mensen ineens een ander gevoel krijgen in hun buik (als ze daarmee denken), dat het warmer wordt daar bij Cohen dan bij Wilders.
- sleutelwoord bij hoopgevende politici is charisma (chorizo zoals Paul de Leeuw het ooit noemde). Pim Fortuyn had het, Van Mierlo had het, Job Cohen heeft en Femke Halsema heeft het. Ik heb nog wat hoop op Lodewijk Asscher en Eberhard van der Laan, maar die moeten er nog wel op oefenen.
- Ik denk echt dat Job Cohens grote ideaal is een bindende rol te spelen op het hoogst mogelijke niveau in dit land. Ik denk niet dat hij zoekt naar macht, maar naar zoveel mogelijk invloed voor wat hij nastreeft.
- Wat geen vrouw tot nu toe heeft bereikt zonder uitgelachen of geminacht te worden, is de heren-vertrekkers wel gelukt: er wordt serieus gediscussieerd over het belang van al dan niet aanwezige ouders (vaders) bij kinderen. Als Femke Halsema zou zeggen dat ze haar politieke carrière aan de wilgen hing vanwege haar kleine tweeling, zou het gesprek heel anders gelopen zijn. Gelukkig hebben we Cisca Dresselhuys nog om mijn stiekeme bedenkingen te verwoorden. Ik denk dat de afkeer van Balkenende omgekeerd evenredig is aan de liefde voor vrouw en kinderen.
- Ik denk dat het CDA zichzelf heeft opgeknoopt aan Balkenende. De enigen die de partij voor een vrije val kunnen behoeden zijn Bianca en Amélie. Dan komt de partij misschien met de schrik vrij.
Theodor Holman en Gijs Groenteman gaan met gasten en elkaar prikkelende gesprekken aan. Maandelijks ontvangen ze drie toonaangevende persoonlijkheden uit de wereld van de kunst, cultuur, literatuur, media of politiek. Om van al het debatgeweld te bekomen zijn er tussen de gesprekken door muzikale optredens en voor eigen meningen is er de afsluitende live column van Jonathan Koopmans, geheel geïnspireerd door onderwerpen die door het publiek worden aangedragen. Gasten 14 maart:
Diederik van Vleuten Vijftien jaar stond Diederik van Vleuten naast Erik van Muiswinkel op de planken. Nu staat hij er alleen voor. In Daar Werd Wat Groots Verricht is hij uw vastberaden gids door de krankzinnige geschiedenissen van zijn voorouders. Met zeven kisten vol tropenhelmen, avondjurken, scheepsrampen, overspel en fijne oorlogen geeft hij een uniek lesje maatschappijleer. Met ragfijn pianospel en verstaanbare teksten in correct Nederlands.
Maria Genova Schrijfster Maria Genova debuteerde met het boek Communisme, sex en leugens over het leven van gewone mensen achter het IJzeren Gordijn. Het boek kreeg lovende recensies en won De Looier Debutanten Prijs. Haar nieuwe boek Man is stoer, vrouw is hoer. 12 jaar getrouwd met een loverboy geeft de slachtoffers van loverboys een gezicht en vertelt over de misstanden in de rosse buurten waar meisjes dagelijks worden verkracht en als vee verhandeld, terwijl de politie machteloos toekijkt. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.
Marte Röling is een Nederlandse kunstenares en actrice, die bekend is om haar grote schilderijen en sculpturen. Ze volgde haar opleiding tekenen en schilderen al vanaf haar zestiende aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam, waar ze onder andere les kreeg van haar vader professor G.V.A. Röling. Vanaf 1959 ging ze exposeren in zowel Europa als de Verenigde Staten. Later ging ze ook andere kunstwerken maken, zoals een vlaggenmonument voor het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam, portretten van koningin Beatrix en prins Claus in de jaren '80 en het beeld voor de Rijksuniversiteit van Groningen. Muziek: Diederik van Vleuten
Ook nog op: zondag 11 apr zondag 9 mei presentatie Theodor Holman, Gijs Groenteman column Jonathan Koopmans productie, redactie Davied Eliasar
Vannacht werd het indrukwekkende betoog van Hans van Mierlo over de besluitvorming in de Tweede Kamer over een eventuele parlementaire enquête over onze deelname aan de oorlog in Irak herhaald. Hij sprak toen indrukwekkend bij Pauw & Witteman aan de vooravond van het Kamerdebat over de enquete over de grondrechten die een volk, zeg de volksvertegenwoordiging, zeg de Tweede Kamer heeft om geïnformeerd te worden. Vooral de PvdA-fractie stelde hem diep teleur dat ze van dat grondrecht geen gebruik maakten. Ik was toen het betoog van Van Mierlo voor de eerste keer werd uitgezonden tot tranen toe geroerd over zijn rustige, intelligente, bevlogen en visionaire betoogtrant en denkwijze. Het was zeldzaam mooi en, à la Van Mierlo, bijna literair geformuleerd. Ik heb dat toen ook opgeschreven in mijn weblog.
Nu, nu hij is overleden, werd ik heel verdrietig toen ik de herhaling zag. Er zijn nog maar zo weinig fatsoenlijke, weldenkende, elegante, muzische, welbespraakte mensen met gezag. Steeds minder. De eencelligen lijken op alle fronten de boventoon te voeren. Het intellect van een man als Hans van Mierlo is onmisbaar. Nou ja, zal node gemist worden. Een ondraaglijk verlies voor zijn vrouw, zijn geliefden, zijn vrienden, zijn gelijkgezinden en voor, verder weg, mensen zoals ik die dorsten naar en zich laven aan grote geesten in de woestenij van stupiditeit.
mis 'm niet. Zo'n ontroerende, spannende documentaire. De koorddanser die op een draad tussen de 2 Twin Towers zonder vangnet balanceerde. Bloedstollend. Woensdagavond 10 maart om 20.25 uur op Nederland 2!
Er stond jl. zaterdag in de NRC weer zo'n weergaloze column van Bas Heijne, die iedereen die machteloos probeert de gevaarlijke kletskoek van de PVV te weerleggen, een handje kan helpen.
Het begin luidde aldus: zaterdag 6 maart 2010 door Bas Heijne
Cultureel Nederland huiverde toen de lijsttrekker van de PVV in Den Haag, de heer Sietse Fritsma, tijdens een debat vooraf aan de verkiezingen van afgelopen woensdag het Residentie Orkest een „tromboneclubje’’ noemde – dat als het aan zijn partij lag voortaan geen cent subsidie meer zou ontvangen. Het was niet langer wachten op de barbaren, ze stonden aan de poort. Fritsma: „Waarom moet jan modaal betalen voor een elitegezelschap dat een tromboneclubje bezoekt?”
Als repliek was er, ik haal de verslagen in de kranten er even bij, vooral verontwaardiging. In de debatten met PvdA-lijsttrekker Jeltje van Nieuwenhoven, probeerde de laatste het volgende argument: „Maar de kinderen van jan modaal hebben ook muziekles van die mensen.” Waarop Fritsma zei: „Muziekles is overal te krijgen, ook bij particuliere leraren.”
Vandaag - dinsdag 9 maart 2010 - moet Eva terug naar de 'eigenaar'.
Om 15.00 uur moet ik met haar voor het politiebureau in Wormer staan.
ACHTERGROND DE ZAAK EVA Dafne Westerhof van Het Beloofde Varkensland heeft op 12 februari - tijdens de strenge vorstperiode - het zwaar verwaarloosde varkentje Eva opgehaald uit Wormer. De hoogbejaarde Eva stond op een afgelegen landje zonder toezicht en verzorging en had acute medische hulp nodig. De 'eigenaar' zat al tijden in zijn tweede huis in Frankrijk en was onbereikbaar.
KLOKKENLUIDSTER Na meerdere meldingen van een klokkenluidster - die geen hulp kreeg van de landelijke dierenbeschermingsorganisaties - en eigen constatering ter plaatse, kwam Dafne Westerhof tot dit besluit. Zodra Eva op Het Beloofde Varkensland in de ziekenboeg lag, heeft Dafne de politie op de hoogte gesteld van haar handelen en gemotiveerd waarom.
DIERENARTS Dierenarts Peter Klaver heeft varkentje Eva onderzocht en een rapport opgemaakt: Ernstige kreupelheid, artrose en ontstekingen in rug en achterhand. Eva ligt vanaf 12 februari op Het Beloofde Varkensland in dik stro onder een warmtelamp van 250 Watt, krijgt antibiotica, pijnstillers en medicatie tegen artrose.
AANGIFTE Dafne heeft aangifte gedaan van jarenlange aantoonbaar ernstige dierverwaarlozing. De 'eigenaar' heeft aangifte gedaan van diefstal.
JUSTITIE EN POLITIEDafne is op 18 februari op het politiebureau Wormerveer verhoord door Agent 1. In overleg met Officier van Justitie 1, is Dafne Westerhof tegelijkertijd schriftelijk aangesteld als verzorger van Eva op Het Beloofde Varkensland hangende de zaak. De volgende dag ging Agent 1 op vakantie.
WILLEKEURIGE WIJZIGINGAgent 2 nam de afhandeling van Agent 1 tijdens zijn vakantie over. Tijdens deze afhandeling had hij overleg met Officier van Justitie 2. Om ondoorzichtige en niet gemotiveerde redenen werd er toen kennelijk ineens iets anders besloten. Dafne werd door Agent 2 telefonisch medegedeeld dat het varken terug moest naar de 'eigenaar'.
Dafne heeft na herhaalde verzoeken tot op heden noch van politie, noch van justitie een schriftelijke bevestiging/motivatie van dit nieuwe besluit ontvangen.
EVA MOET TERUG NAAR 'EIGENAAR' Dafne moet vandaag dinsdag 9 maart het 'gestolene' terugbrengen naar de 'eigenaar'.
Hoogstmerkwaardig omdat de zaak nog niet voor de rechter is geweest. Volstrekt onverantwoordelijk ten aanzien van de huidige gezondheidstoestand van het hoogbejaarde varkentje Eva.
VARKEN EVA IS VOOR JUSTITIE EEN DING
Eva is voor justitie een ding in plaats van een levend wezen dat intensieve medische verzorging nodig heeft. DAFNE WESTERHOF EN ZEER VELE BEZORGDE DIERENLIEFHEBBERS ZIJN VAN MENING DAT:
1. Eva recht heeft op een eerlijke en transparante rechtsgang. 2. Eva in afwachting van een gerechtelijke uitspraak op Het Beloofde Varkensland moet blijven, zoals in eerste instantie officieel werd besloten door Agent 1 en Officier van Justitie 1.
